رئیس اتحادیه حملونقل بار سبک شهری و پیک موتوری تهران نسبت به پیامدهای ناکافی بودن سهمیه سوخت وانتبارها و محدود شدن دسترسی به سوخت آزاد هشدار داد. به گفته داود محمدی، ادامه این شرایط میتواند هزینه فعالیت ناوگان حملونقل بار سبک را افزایش دهد؛ افزایشی که احتمال دارد در مراحل بعدی به هزینه جابهجایی کالا و در نهایت قیمت تمامشده محصولات منتقل شود.
وانتبارها و موتورسیکلتهای پیک، بخش مهمی از حملونقل روزانه کالا در شهرها را بر عهده دارند. این وسایل نقلیه کالا را میان انبارها، فروشگاهها و مصرفکنندگان جابهجا میکنند و بسیاری از رانندگان نیز برای تأمین هزینههای زندگی خود، به فعالیت مستمر با خودرو وابسته هستند. از همین رو، تأمین نشدن سوخت مورد نیاز میتواند روند عادی فعالیت این بخش را با مشکل مواجه کند.
سهمیه وانتبارها با خودروهای سواری یکسان تعیین شده است
محمدی با انتقاد از شیوه تعیین سهمیه سوخت ناوگان بار سبک اعلام کرد در فرآیند تصمیمگیری مربوط به سهمیهبندی، از دیدگاه اتحادیهها و کارشناسان صنفی حوزه حملونقل و سوخت استفاده نشده است. او معتقد است میان میزان مصرف یک خودروی سواری شخصی و وانتباری که هر روز چندین مأموریت حمل کالا انجام میدهد، تفاوت قابل توجهی وجود دارد.
بر اساس اظهارات رئیس اتحادیه حملونقل بار سبک شهری و پیک موتوری تهران، سهمیهای که برای خودروهای شخصی در نظر گرفته شده، برای وانتبارها نیز اعمال شده است. این در حالی است که وانتبار برای بسیاری از رانندگان تنها وسیله رفتوآمد نیست، بلکه ابزار اصلی کسب درآمد و انجام فعالیت روزانه محسوب میشود.
مصرف سهمیه ماهانه در چند روز کاری
به گفته محمدی، سهمیه ماهانه ۱۰۰ یا ۲۰۰ لیتری ممکن است برای رانندهای که در طول روز چند بار به جابهجایی بار میپردازد، حتی با رعایت مدیریت مصرف، در مدت حدود یک هفته به پایان برسد. در چنین شرایطی، راننده پس از اتمام سهمیه با هزینه بیشتری برای تأمین سوخت روبهرو خواهد شد و ادامه فعالیت با نرخهای فعلی حمل بار میتواند دشوارتر شود.

نگرانی از حذف کارت سوخت آزاد جایگاهها
موضوع دیگری که مورد انتقاد رئیس اتحادیه قرار گرفته، محدودیتهای ایجادشده پس از حذف کارتهای سوخت آزاد جایگاهها و استفاده از توکن است. این نگرانی زمانی جدیتر میشود که سهمیه اختصاصیافته پاسخگوی نیاز واقعی ناوگان کاری نباشد و رانندگان نیز امکان دسترسی آسان به سوخت آزاد را نداشته باشند.
محمدی تأکید کرده است که فعالان حملونقل بار سبک برای انجام مأموریتهای روزانه به سوخت نیاز دارند. بنابراین، اگر سهمیه موجود برای میزان فعالیت ناوگان کافی نباشد، محدود شدن مسیرهای تأمین سوخت میتواند فشار بیشتری بر رانندگان وارد کند. این مسئله بهویژه برای وانتبارهایی که در طول روز چندین سفر درونشهری انجام میدهند، اهمیت بیشتری دارد.
احتمال انتقال هزینه سوخت به قیمت کالاها
افزایش هزینه سوخت، مستقیماً هزینه فعالیت ناوگان بار سبک را تحت تأثیر قرار میدهد. در ادامه، این موضوع میتواند به افزایش هزینه حملونقل منجر شود؛ هزینهای که بخشی از آن در زنجیره توزیع کالا میان انبارها، واحدهای فروش و مصرفکنندگان شکل میگیرد.
رئیس اتحادیه حملونقل بار سبک شهری و پیک موتوری تهران هشدار داده است که تداوم این وضعیت ممکن است باعث شود هزینههای اضافی حمل بار در قیمت نهایی کالاها منعکس شود. البته میزان و نحوه اثرگذاری این موضوع به شرایط فعالیت ناوگان و تصمیمهای مرتبط با سهمیه و دسترسی به سوخت بستگی دارد، اما اصل نگرانی صنفی، افزایش فشار هزینهای بر رانندگان و شبکه توزیع کالا است.
درخواست بازنگری در سهمیه سوخت ناوگان باری
اظهارات اتحادیه حملونقل بار سبک نشان میدهد فعالان این بخش خواستار بازنگری در سیاست تخصیص سوخت هستند. از دیدگاه این صنف، سهمیه وانتبارها باید بر اساس میزان کارکرد و نقش آنها در حملونقل عمومی و توزیع کالا تعیین شود، نه بر مبنای سهمیه خودروهای شخصی.
در نظر گرفتن تفاوت میان خودروهای سواری و وانتبارهای فعال میتواند به تصمیمگیری دقیقتر درباره نیاز سوختی ناوگان کمک کند. همچنین، بررسی دیدگاه اتحادیهها و کارشناسان صنفی پیش از تعیین سهمیه، از نگاه فعالان این حوزه برای تنظیم سیاستی متناسب با شرایط واقعی کار ضروری است. بازنگری در سهمیه سوخت و فراهم شدن دسترسی مناسبتر به سوخت مورد نیاز، میتواند از افزایش فشار بر رانندگان و احتمال انتقال هزینههای بیشتر به مصرفکنندگان جلوگیری کند.





گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (3)
به نظرم این تصمیم از پشت میز گرفته شده، نه میدون. راننده با این وضع چطور کار کنه؟
اگر سوخت آزاد هم سخت بشه، هزینه آخرش میره روی دوش مردم. یه بازنگری جدی لازمه
حق دارن اعتراض کنن... وانت که سواری شخصی نیست، روزی چند بار توی شهر میچرخه. این سهمیه خیلی کمه واقعا