فولکس واگن اطلس و ترامونت پرو: دو بازار، دو طراحی متفاوت

فولکس‌واگن اطلس تازه‌نفس را کنار همتای چینی‌اش پارک کنید و نگاه‌تان برای لحظه‌ای متوقف می‌شود. در نگاه اول مثل خواهر و برادر به نظر می‌رسند. اما با دقت بیشتر، اختلاف‌ها شروع به ظاهر شدن می‌کنند. انتخاب‌های کوچک جمع می‌شوند: کاپوتی بلندتر، جلوپنجه‌ای باریک‌تر، جلوپنجره‌ای که به شیوه‌ای متفاوت «نفس» می‌کشد. این تفاوت‌ها حکایت دو بازاری را بازگو می‌کنند که خودروهایی مشابه می‌خواهند اما به دلایلی کاملاً متفاوت.

دو بازار، دو شخصیت

تیم طراحی فولکس‌واگن بیش از اینکه اطلس و ترامونت پرو را کپی یکدیگر بداند، آن‌ها را مانند خویشاوندانی با شخصیت‌های متمایز دید. ویلیام لی و دیمیتری پانوف فرآیندی همکاری محور را توصیف می‌کنند که صرفاً یک طرح را روی دیگری منتقل نکرد. در عوض، هر مدل برای پاسخ به سلیقه‌ها و مقررات منطقه‌ای متناسب‌سازی شد. خریداران آمریکایی گرایش به حضوری قدرتمندتر در جاده دارند، بنابراین اطلس کاپوت بلندتری و جلوپنجره‌ای بازتر دارد که برای حداکثر خنک‌کنندگی تنظیم شده است. مشتریان چینی بر دید مناسب و جلوه‌ای فناورانه تأکید می‌کنند، بنابراین ترامونت پرو نمای جلویی برازنده‌تر و ماسک بالایی بسته‌تری با جزئیات دقیق‌تر نشان می‌دهد.

این یک درس در ظرافت است. دستگیره‌های در چیز کوچکی به نظر می‌رسند تا وقتی متوجه می‌شوید که چگونه تعامل خودرو با راننده را تغییر می‌دهند. ترامونت پرو از دستگیره‌های همسطح استفاده می‌کند. اطلس دستگیره‌های سنتی کششی را حفظ کرده است. نشانه‌های کوچک اما تأثیرات بزرگ.

زیر بدنه، مقررات و انتظارات مشتریان مهندسان را به مسیرهای متفاوتی سوق می‌دهد. اطلس توان 282 اسب‌بخار و حدود 350 نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند، در حالی که نسخهٔ ترامونت پرو با تنظیمات منحصراً دی‌اس‌جی تا 400 نیوتن‌متر را ارائه می‌دهد. این دی‌اس‌جی با کلاچ تر تعویض‌های سریع‌تر و کارایی بالاتر در مجموعهٔ انتقال نیرو را فراهم می‌کند که برای اقتصاد سوخت در چین مناسب است اما کمتر برای بکسل سنگین ایده‌آل است. نسخهٔ آمریکای شمالی اطلس از گیربکس اتوماتیک هشت سرعته با مبدل گشتاور استفاده می‌کند و ظرفیت کشش حداکثر 2,268 کیلوگرم را ارائه می‌دهد، چون بسیاری از خریداران آنجا هنوز به حمل تریلر و تجهیزات علاقه‌مندند.

هر دو شاسی‌بلند جابه‌جایی دستهٔ انتخاب‌گر دنده الکترونیکی به سمت راست ستون فرمان را انجام دادند تا تونل مرکزی آزاد شود و کابین بازتر گردد. این تغییری کاربردی است که حس مدرن بودن را بدون فریادزدن منتقل می‌کند. ایمنی و کمک‌های راننده نیز مورد توجه قرار گرفتند. نسل بعدی اطلس با کیسهٔ هوای مرکزی جلوی استاندارد و ویژگی‌های توسعه‌یافتهٔ آی‌کیو درایو همراه می‌آید که شامل کمک‌های نیمه‌خودران و سیستمی برای پارک است که می‌تواند خودرو را به‌صورت خودکار در فضاهای موازی یا عمودی هدایت کند.

انتظار می‌رود اطلس ساخت آمریکا در نمایشگاه‌ها با قیمتی در حدود €36,800 حضور یابد. در مدل دیفرانسیل جلو، فولکس‌واگن انتظار تا حدود 25 مایل بر گالن، یعنی تقریباً 9.4 لیتر در 100 کیلومتر را دارد. انتخاب سامانهٔ چهارچرخ محرک فورموشن مصرف ترکیبی را به حدود 23 مایل بر گالن یا تقریباً 10.2 لیتر در 100 کیلومتر کاهش می‌دهد. در ادامهٔ چرخهٔ تولید، یک پیشرانهٔ هیبریدی به همراه موتور 2.0 لیتری تی‌اس‌آی چهار سیلندر اضافه خواهد شد تا گزینه‌های خریداران گسترش یابد.

پس چرا این مهم است؟ چون خودروهای جهانی دیگر یک اندازه برای همه نیستند. آن‌ها تمرین‌هایی در مصالحه، مذاکره و گوش دادن فرهنگی‌اند. فولکس‌واگن صرفاً به شباهت ظاهری اکتفا نکرد؛ شخصیت هر خودرو را متناسب با جاده، خریدار و مقرراتی که در آن زندگی می‌کند تنظیم کرد. نتیجه جفتی از شاسی‌بلندها است که کنار هم می‌نشینند و در اختلافاتشان نشان می‌دهند هر بازار بیشتر چه چیزهایی را ارزش می‌گذارد.