لینکلن کانسپت پیشرانه وی۱۲؛ پروژه ای یک هفته پس از رونمایی

لینکلن در سال ۲۰۰۲ یک کانسپت کانتیننتال مجهز به پیشرانه V12 ساخت، آن را در نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس به نمایش گذاشت و تنها یک هفته پس از رونمایی، برنامه تولیدش را کنار گذاشت.

این کانسپت به پیشرانه ۵.۹ لیتری V12 با آرایش دو میل‌سوپاپ بالاسری مجهز بود که از استون مارتین تأمین می‌شد و طراحی پایه آن را فورد انجام داده بود. این موتور که پیش‌تر در DB7 ونتیج و V12 ونکویش نیز استفاده شده بود، حدود ۴۱۴ اسب‌بخار (۴۲۰ PS) قدرت و ۴۱۳ پوندفوت (۵۶۰ نیوتن‌متر) گشتاور تولید می‌کرد و نیرو را از طریق گیربکس اتوماتیک شش‌سرعته به چرخ‌های عقب می‌رساند.

این خودرو بر پایه نسخه کشیده پلتفرم دیفرانسیل‌عقب فورد تاندربرد ساخته شده بود و از پنل‌های بدنه آلومینیومی و کامپوزیتی با رنگ سیلور سی اسپری بهره می‌برد. زبان طراحی آن از فرم‌های نرم و قایق‌مانند لینکلن فاصله گرفته و به سمت سیلوئتی عضلانی و نوفوتوریستی رفته بود.

کانسپت به درهای بدون ستون با بازشوی معکوس مجهز بود که درون آن‌ها محفظه‌ای برای نگهداری چتر تعبیه شده بود. یک سامانه یکپارچه هنگام بسته‌شدن سقف، شیشه‌ها را حدود شش اینچ (نزدیک به ۱۵ سانتی‌متر) پایین می‌آورد تا فشار داخل کابین کاهش یابد و بازکردن درهای سنگین آسان‌تر شود.

فضای داخلی ترکیبی از صندلی‌ها و پنل‌های در با چرم سفید، داشبورد آبی نیمه‌شب و مجموعه نشان‌دهنده‌های مینیمال بود. سرنشینان عقب به یک پخش‌کننده DVD تاشو و کنسول مرکزی با محفظه‌های برچسب‌خورده برای میان‌وعده، قهوه، آب و نوشابه دسترسی داشتند. همچنین یک ست پنج‌تکه چمدان فلزی سفارشی در صندوق عقب لولادار خودرو قرار گرفته بود.

فورد دو نمونه از این خودرو ساخت: یک پروتوتایپ نیمه‌عملیاتی و یک نمونه نمایشی ثابتِ قابل‌حرکت. فورد یک هفته پس از نمایشگاه، برنامه تولید را متوقف کرد و بعدها لینکلن و مرکوری را از گروه خودروسازی پریمیر خارج و دوباره زیر مدیریت داخلی خود قرار داد. بدون حمایت PAG، توجیه اقتصادی ساخت یک خودروی پرچمدار سفارشی و گران‌قیمت با پیشرانه V12 از بین رفت.

پروتوتایپ نیمه‌عملیاتی V12 در حراج میکام شیکاگو، در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵، با قیمت نهایی ۱۱۰٬۰۰۰ دلار فروخته شد و اکنون در مجموعه یک کلکسیونر خصوصی قرار دارد و گاه در نمایشگاه‌های موزه‌ای به نمایش درمی‌آید. نمونه نمایشی ثابت نیز به دست سم پک، تاجر و کلکسیونر اهل تگزاس، رسید و بعدها در سال ۲۰۱۴ از طریق آر‌ام ساتبیز با قیمت ۲۷٬۵۰۰ دلار به یک خریدار خصوصی فروخته شد.

کانسپت سال ۲۰۰۲ یادآور میراث V12 لینکلن پیش از جنگ جهانی دوم بود. آخرین پیشرانه V12 تولیدی لینکلن، موتور H-Series با حجم ۲۹۲ اینچ‌مکعب (۴.۸ لیتر) بود که تا سال ۱۹۴۸ استفاده می‌شد. این موتور حدود ۱۳۰ اسب‌بخار قدرت و ۲۲۵ پوندفوت گشتاور داشت، پیش از آنکه لینکلن در سال ۱۹۴۹ آن را با یک موتور V8 فلت‌هد جایگزین کند.