بی ام و آی اکس۵ هیدروژن: ذخیره سازی تخت و برد ۷۵۰ کیلومتر

برنامه‌های هیدروژنی بی‌ام‌و حالا جهشی قابل‌توجه داشته‌اند. آی‌اکس۵ هیدروژن بی‌ام‌و اکنون در حال آزمایش یک سامانهٔ جدید ذخیره‌سازی تخت است که می‌تواند برد رانندگی را تا ۷۵۰ کیلومتر (حدود ۳۸۵ مایل) افزایش دهد و در عین حال استفاده بهتری از فضای داخلی خودرو فراهم کند.

ایده ساده به نظر می‌رسد، اما اجرا اصلاً ساده نیست. به جای تکیه بر مخازن استوانه‌ای و حجیم، بی‌ام‌و یک آرایش فشرده مبتنی بر هفت مخزن با فشار بالا تقویت‌شده با فیبر کربن توسعه داده است. این مخازن در یک ساختار تخت و مدولار کنار هم قرار گرفته و به‌صورت موازی به هم متصل شده‌اند، همگی داخل یک قاب فلزی واحد آب‌بندی شده و توسط یک شیر مرکزی کنترل می‌شوند.

این ترفند بسته‌بندی اهمیت زیادی دارد. این سامانه می‌تواند حداقل هفت کیلوگرم هیدروژن را ذخیره کند بدون آنکه فضای کابین یا بار را کاهش دهد، چیزی که مدت‌ها یکی از بزرگ‌ترین موانع برای پیشرانه‌های جایگزین بوده است. برای یک شاسی‌بلند سلول سوختی، این یک مزیت قابل‌توجه است.

این مخازن در فشار ۷۰۰ بار کار می‌کنند و برای حفاظت بیشتر در ساختار خودرو یکپارچه شده‌اند. بی‌ام‌و می‌گوید این طراحی تاکنون به ثبت چندین پتنت منجر شده است، نشانه‌ای از اینکه این بیش از یک جزٔ نمونه‌اولیهٔ هوشمندانه است. این یک پلتفرم فنی است که شرکت به‌روشنی آن را جدی می‌گیرد.

هم‌چنین مهم است که ساختار ذخیره‌سازی تخت جدید با باتری ولتاژبالای نسل ششم بی‌ام‌و سازگار است. این سازگاری به مهندسان آزادی بیشتری می‌دهد تا پیشرانه هیدروژنی را بسته‌بندی کنند بدون اینکه مجبور به مصالحه در بخش‌های دیگر خودرو شوند. به عبارت دیگر، آی‌اکس۵ هیدروژن می‌تواند هم کاربردی بماند و هم پیشرفته.

و بی‌ام‌و هنوز می‌خواهد که حس یک خودروی بی‌ام‌و را منتقل کند. آی‌اکس۵ هیدروژن با جدیدترین فناوری سلول سوختی این برند، باتری ولتاژبالا و نرم‌افزارهای جدید قوای محرکه مانند هارت آو جوی و سامانه کنترل دینامیک عملکرد بی‌ام‌و ترکیب شده است. هدف تنها کارایی نیست، بلکه همان حس رانندگی تند، منظم و مشخصی است که برند را تعریف می‌کند.

این نکته مهم‌تر ماجراست. هیدروژن اغلب به‌عنوان یک راه‌حل فرعی مطرح می‌شود، اما بی‌ام‌و همچنان آن را بخشی از آیندهٔ چندمنبعی انرژی می‌داند. استراتژی تولید شرکت این رویکرد را بازتاب می‌دهد. همان خطوط مونتاژ ایکس۵ می‌توانند نسخه‌های تمام-برقی، پلاگین-هیبرید، احتراق داخلی و هیدروژنی را تولید کنند که این موضوع مقیاس‌پذیری را آسان‌تر کرده و پیچیدگی تولید را تحت کنترل نگه می‌دارد.

طراحی‌های استاندارد قطعات نیز به کاهش هزینه‌ها کمک می‌کند و بی‌ام‌و آن را گامی کلیدی برای استقرار گسترده‌تر می‌داند. هدف‌گذاری برای عرضهٔ وسیع‌تر در سال ۲۰۲۸ انجام شده است تا برند فرصت داشته باشد سیستم را پالایش کرده و نقشهٔ راه هیدروژنی خود را گسترش دهد.

البته هیدروژن هنوز منتقدان خود را دارد. اما سوخت‌گیری سریع، برد طولانی و کاهش وابستگی به زیرساخت‌های شارژ، آن را همچنان مرتبط نگه می‌دارد، به‌ویژه در بازارها و موارد استفاده‌ای که خودروهای تمام-برقی پاسخ کامل نیستند.

با سامانهٔ جدید ذخیره‌سازی تخت هیدروژن، بی‌ام‌و نشان داده است که خودروهای سلول سوختی لازم نیست بسته‌بندی نامناسب یا برد کوتاه داشته باشند. آی‌اکس۵ هیدروژن اکنون بیشتر شبیه یک رقیب جدی در گذار به انتشار صفر است تا صرفاً یک پروژهٔ آزمایشی جانبی.