میتسوبیشی پاجِرو/مونترو را روی پلتفرم تریتُن بازمی‌گرداند
میتسوبیشی رسماً اعلام کرد که رونمایی جهانی پاجِرو کاملاً جدید ۲۰۲۷، که در آمریکا با نام مونترو نام‌گذاری شده است، برای ۲ سپتامبر برنامه‌ریزی شده است. پس از سال‌ها که مجموعهٔ محصولات این برند ژاپنی تحت سلطهٔ نمونه‌های آوتلندر، اکلیپس کراس و مدل‌های کوچکتر مبتنی بر ای‌اس‌اکس بوده است، میتسوبیشی دوباره یک شاسی‌بلند آفرود واقعی با شاسی نردبانی را که بر پایهٔ پیکاپ تریتُن ساخته شده، معرفی می‌کند. تصاویر تیزر اولیه و رندرهای ساختهٔ طرفداران ایدهٔ روشنی از آنچه باید انتظار داشت در اختیار می‌گذارند: یک شاسی‌بلند مقاوم و مدرن که مشخصاً برای خریدارانی طراحی شده که به دنبال توانایی واقعی آفرود هستند نه صرفاً ظاهر آفرودنما.
سابقه و تغییرات
پاجِروی اصلی (که در برخی بازارها با نام مونترو یا شُگون شناخته می‌شد) چهار نسل تولید شد تا اینکه حدود پنج سال پیش تولید آن متوقف شد. مدل نسل چهارم که در ساکاهاگی، گیفو تولید می‌شد، در دو پیکربندی سه‌در و پنج‌در عرضه می‌شد و مجموعه‌ای از پیشرانه‌های بنزینی و دیزل، از چهار سیلندر خطی تا V6، همراه با جعبه‌دنده‌های دستی و اتوماتیک را ارائه می‌داد. آن پاجِروهای قدیمی خودروهایی قابل‌توجه بودند: مدل پنج‌در حدود ۴۹۰۰ میلی‌متر طول داشت، فاصلهٔ محور جلو تا عقب آن ۲۷۸۰ میلی‌متر بود و وزن آن در حدود ۲.۱ تن بود.
مدل ۲۰۲۷ از نظر ظاهری با سلف‌های خود تفاوت دارد. به جای اینکه صرفاً تکاملی از سیلوئت جعبه‌ای قدیمی باشد، به نظر می‌رسد میتسوبیشی خودرویی معاصر اما هدفمند طراحی کرده که همچنان احساس مقاومت و توانمندی را منتقل می‌کند.
طراحی: مدرن، جعبه‌ای و کارآمد
تصاویر سی‌جی‌آی هنرمند رندر @کلسونیک، که بر اساس سرنخ‌های تیزر میتسوبیشی ساخته شده‌اند، خودرویی را نشان می‌دهند که قطعاً مدرن‌تر اما بی‌ابهام جهت‌گیری آفرود دارد. عناصر خارجی قابل توجهی که در رندرها و تیزرها دیده می‌شوند عبارتند از:
- چراغ‌های LED به شکل T و نوار چراغ جلویی که توسط نشان میتسوبیشی قطع می‌شود
- جلوپنجرهٔ بلند و عریض و کاپوت یک‌تکه به سبک کلَم‌شل
- ابعاد جعبه‌ای‌تر با قوس گلگیر برجسته و ریل‌های سقفی محافظه‌کارانه
- چرخ یدک فول‌سایز نصب‌شده روی درب عقب و طراحی چراغ‌های عقبی که شکل‌شان پژواک چراغ‌های جلو را دارد
- حفاظت کف زیرین، پوشش پلاستیکی ضخیم و تایرهای بزرگ روی رینگ‌های مقعر
سی‌جی‌آی که به رنگ نارنجی روشن با لهجه‌های مشکی و رینگ‌های آنتراسیت نشان داده شده، پاجِروی جدید را هم برای مسیرهای آفرودی آماده و هم برای مالکان شهری که دنبال ظاهر توانمندی هستند جذاب جلوه می‌دهد.
زیرساخت‌ها و تجهیزات آفرود: دی‌ان‌ای تریتُن
جزئیهٔ فنی کلیدی این است که پاجِروی جدید پلتفرمش را با پیکاپ تریتُن مشترک دارد، به این معنی که از شاسی نردبانی و قطعاتی که برای دوام و یدک‌کشی طراحی شده‌اند استفاده می‌کند. میتسوبیشی تأیید کرده که فناوری‌هایی از تریتُن منتقل شده‌اند، از جمله سامانهٔ کنترل همه‌چرخ پیشرفته (اس-اِی‌دبلیو‌سی) در تیپ‌های بالاتر. سیستم‌های آفرود کلیدی که انتظار می‌رود یا تأیید شده‌اند عبارتند از:
- اس-اِی‌دبلیو‌سی (قابلیت تغییر بین چهارچرخ‌متحرک دائم و عقب‌متحرک)
- دیفرانسیل مرکزی قفل‌شونده و گیربکس دارای دندهٔ کم برای مسیرهای دشوار
- سلکتور حالت‌های رانندگی شامل عادی، شن‌ریزه، برف، ماسه، گل، سنگ و اکو
این سیستم‌ها پاجِرو را در برابر رقبای شاسی نردبانی مانند تویوتا لندکروزر قابل‌اعتبار می‌کنند و آن را به انتخاب جدی برای خریدارانی تبدیل می‌کنند که به توانایی واقعی آفرود نیاز دارند، نه صرفاً ظاهر خشن.
پیشرانه و انتظارات مشخصات
در حالی که میتسوبیشی هنوز مشخصات کامل پیشرانه را منتشر نکرده است، فهرست پیشرانه‌های تریتُن سرنخ‌هایی می‌دهد. انتظار می‌رود ترکیبی از گزینه‌های دیزل توربوشارژ و بنزینی و احتمالاً نسخه‌های الکتریکی‌شده هم ارائه شود، هم‌زمان با گسترش محصولات برقی و هیبریدی میتسوبیشی. جعبه‌دنده‌ها احتمالاً مشابه گزینه‌های تریتُن خواهند بود، با دستی و اتوماتیک چندسرعته که به پیشرانه‌های سنگین برای یدک‌کشی و استفاده آفرود جفت می‌شوند.
موضع بازار و شاخه‌های آتی
بازگرداندن پاجِرو/مونترو شکافی را در مجموعهٔ محصولات میتسوبیشی بین کراس‌اورهای نرم و پیکاپ‌های خشن آن پر می‌کند. این اقدام همچنین زمینه را برای خانوادهٔ گسترده‌تری از خودروهای مرتفع فراهم می‌کند که گزارش‌ها نشان می‌دهد احتمالاً نشان پاجِرو را به‌همراه خواهند داشت:
- یک کراس‌اور کامپکت که احتمالاً پاجِرو مینی نامیده می‌شود تا با آفرودرهای کوچکتر پریمیوم رقابت کند
- یک مدل ممکن از کلاس کِی برای بازار ژاپن حدوداً در آستانهٔ دههٔ جدید
اگر محقق شود، این استراتژی نام پاجِرو را به‌عنوان یک زیر‌برند چندمدلی احیا خواهد کرد، از شاسی‌بلندهای کامل با شاسی نردبانی تا آفرودرهای جمع‌وجور شهری.
چطور در مقایسه قرار می‌گیرد
مقایسه با لندکروزر اجتناب‌ناپذیر است با توجه به ساختار شاسی نردبانی و تمرکز واقعی بر آفرود. نقاط قوت میتسوبیشی شامل بسته‌بندی زیرساخت‌های اثبات‌شدهٔ تریتُن در قالب یک شاسی‌بلند خانوادگی و نیز افزودن مزایای فناوری‌های مدرن ایمنی و کمک‌راننده است که در مدل‌های ۲۰۲۷ انتظار می‌رود.
نکات برجسته:
- شاسی نردبانی مشتق از تریتُن
- اس-اِی‌دبلیو‌سی و حالت‌های رانندگی اختصاصی برای کنترل جدی آفرود
- طراحی خارجی معاصر و هدفمند و چرخ یدک فول‌سایز
«این حس شبیه به شرط‌بندی میتسوبیشی روی اصالت است، سخت‌افزار آفرود واقعی در قالب یک شاسی‌بلند مدرن»، ممکن است یک تحلیل‌گر صنعت بگوید. این رویکرد باید با خریدارانی که قابلیت را بر ظاهر مد روز کراس‌اوور ترجیح می‌دهند ارتباط برقرار کند.
نتیجه‌گیری
پاجِرو/مونترو ۲۰۲۷ میتسوبیشی به نظر می‌رسد بازگشتی معتبر و مدرن برای یک نام تاریخی باشد. رندرهای اولیه خودرویی را نشان می‌دهند که طراحی معاصر را با توانمندی آفرود بدون مصالحه متعادل می‌کند. با تأیید زمان رونمایی در ۲ سپتامبر، علاقه‌مندان زمان زیادی منتظر نخواهند ماند تا نسخهٔ تولیدی و فهرست کامل مشخصات را ببینند. انتظار می‌رود میتسوبیشی این خودرو را به‌عنوان ضدِ کراس‌اورهای نرم تبلیغ کند، یک ۴×۴ شاسی‌نردبانی صادق برای کسانی که واقعاً از مسیرهای معمول خارج می‌شوند.
شما ترجیح می‌دهید شاسی‌بلندهای سنتی با شاسی نردبانی یا کراس‌اورهای آفرود مدرن با شاسی یک‌پارچه؟ نظر خود را در مورد طراحی و استراتژی پاجِرو به اشتراک بگذارید؛ آیا میتسوبیشی می‌تواند طرفداران جدی آفرود را بازپس بگیرد یا برای احیای این نام خیلی دیر است؟
گفتگو
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.