تصور کنید در صندلی عقب نشسته‌اید در حالی که خودروی شما در ترافیک شهری فرمان را در دست دارد و در کسری از ثانیه برای شما تصمیم می‌گیرد. حالا تصور کنید سازنده اگر چیزی اشتباه شود برای شما چکی صادر کند. این همان ریسکی است که بی‌وای‌دی همین حالا کرده است.
وقتی خودرو فرمان را در دست می‌گیرد، چه کسی پرداخت می‌کند؟
در یک رویداد اخیر استراتژی اطلاعات، بی‌وای‌دی وعده‌ای مطرح کرد که مسئولیت در رانندگی خودران را بازتعریف می‌کند: سازنده درصورتی که یکی از خودروهایش هنگام کار تحت سیستم خودران «چشم خدا» تصادف کند، خسارت را پوشش خواهد داد. این اقدامی غیرمعمول است. جسورانه هم هست. و بیشتر از یک جسارت بازاریابی را نشان می‌دهد: این شرط‌بندی روی فناوری، داده‌ها و اعتماد عمومی است.
بی‌وای‌دی این پیشنهاد کامل را «پوشش کامل خسارت» می‌نامد. «چشم خدا» را روشن کنید و اگر خودرو هنگام بروز مشکل خودران باشد، بی‌وای‌دی وارد عمل شده و هزینه‌ها را رسیدگی می‌کند. گفتنش ساده است. اجرا کردنش پیچیده است. اما همین نکته مهم است. چه کسی دیگر حاضر است شهرت شرکت را روی عملکرد دنیای واقعی شرط‌بندی کند؟
بی‌وای‌دی خسارت‌ها را زمانی که «چشم خدا» فعال است پوشش خواهد داد.
این اعلام همراه با چند نقطه عطف سخت‌افزاری و نرم‌افزاری منتشر شد. بی‌وای‌دی «شوانجی A3»، یک سیستم رانندگی خودرویی روی تراشه ۴ نانومتری را معرفی کرد و تأیید کرد که «چشم خدا» مجهز به لیدار به‌صورت آپشنال در سبد محصولاتش عرضه خواهد شد. پایه‌گذاری این پیشنهاد بر بازی داده‌ای عظیمی است: بیش از ۳.۱۵ میلیون خودروی بی‌وای‌دی هم‌اکنون در جاده‌ها هستند که روزانه بیش از ۱۲۴ میلیون مایل را ثبت می‌کنند. این مقیاس به بی‌وای‌دی جریان پیوسته‌ای از موارد حاشیه‌ای می‌دهد تا مدل‌هایش را آموزش دهد.
پشت این اعداد مهندسانی قرار دارند. تعداد زیادی از آن‌ها. بی‌وای‌دی می‌گوید بزرگ‌ترین تیم رانندگی هوشمند در چین را دارد، در حدود ۵۰۰۰ نفر. پشته «چشم خدا» چهار ارتقای عمده را پشت سر گذاشته است، از معماری شوانجی ۲.۰ جدید تا آرایش حسگرهای ماهواره‌ای و یک مدل فیزیکی هوش مصنوعی ارتقا یافته که از سناریوهای واقعی جاده یاد می‌گیرد. شرکت این بهبودها را گام‌هایی به سوی توانمندی سطح چهار قلمداد می‌کند.
این مهم است زیرا چارچوب‌های قانونی و مقرراتی از فناوری عقب‌اند. در ایالات متحده، خودروهای مصرفی معمولاً در سطح ۲ یا سطح ۳ عمل می‌کنند؛ سطح ۴ عمدتاً محدود به استفاده‌های تجاری باقی مانده است. وضعیت در اروپا و بریتانیا متفاوت است، اما وعده فنی یکسان است: کنترل بیشتری به هوش مصنوعی بدهید و بگذارید ثابت کند می‌تواند مسئولیت بیشتری را بر عهده بگیرد.
هزینه تعیین‌کننده پذیرش خواهد بود. در چین، بی‌وای‌دی بسته لیدار «چشم خدا» را حدود ۱٬۵۶۰ یورو قیمت‌گذاری کرده است. شرکت همچنین می‌گوید حدود ۱۳۶ میلیون یورو در تحقیق رانندگی هوشمند با تمرکز بر ایمنی و سفرهای خانوادگی سرمایه‌گذاری خواهد کرد. برای مقایسه، رویکردهای رقیب مانند مجموعه‌های رانندگی با نظارت اشتراکی در سایر بازارها در حدود ۹۱ یورو در ماه قرار دارند، در حالی که پیشنهادهای پیشین خرید یک‌باره در صنعت حدود ۷٬۳۶۰ یورو بوده‌اند.
آیا خریداران پرداخت خواهند کرد؟ آیا نهادهای مقرراتی قبول می‌کنند سازنده مسئولیت را با چک بنویسد؟ این‌ها سوالات واقعی‌اند. برای بسیاری از مصرف‌کنندگان، بیمه از قبل هزینه‌های تصادف را پوشش می‌دهد. این حرکت هم به اندازه پرداخت‌ها درباره نشان دادن ریسک است. بی‌وای‌دی می‌خواهد این استدلال را مطرح کند که سیستمش ابهام در تعیین تقصیر را کاهش می‌دهد: اگر «چشم خدا» فعال باشد، بی‌وای‌دی مسئول نتیجه است.
به‌روشنی جنبه‌ای بازاریابی وجود دارد. اما همچنین تغییری عمیق در انتظارها رخ داده است. تاریخاً حوادث خودران بحث‌هایی را درباره رانندگان حواس‌پرت، تأمین‌کنندگانی نرم‌افزاری شخص ثالث و زنجیره‌های پیچیده تقصیر شعله‌ور می‌کرد. بی‌وای‌دی آن زنجیره را حداقل روی کاغذ به یک وعده واحد تقلیل می‌دهد. این می‌تواند فرایندهای ادعا و گفت‌وگوی عمومی را ساده کند. یا ممکن است توجه حقوقی را جلب کند.
به هر حال، صنعت نظاره‌گر خواهد بود. سامانه‌های خودران در واقعیت پیچیده رانندگی روزمره زنده می‌مانند یا شکست می‌خورند: مناطق ساخت‌وساز در سپیده‌دم، عابران غیرمنتظره و شرایط جوی که حسگرها را مختل می‌کند. بی‌وای‌دی شرط می‌بندد که حسگرها، چیپ‌ها و کوه‌های داده ناوگانش تفاوت را ایجاد خواهند کرد.
یک نکته نهایی و عملی وجود دارد: بی‌وای‌دی در حال حاضر خودرو در ایالات متحده نمی‌فروشد، بنابراین این اعلامیه ابتدا در چین اجرا می‌شود، جایی که شرکت سابقه نصب عمیقی دارد. اگر این آزمایش آنجا قانع‌کننده باشد، انتظار پژواک در جاهای دیگر را داشته باشید. خودروساز خود را نه تنها به عنوان سازنده خودرو بلکه به‌عنوان ضامن عملکرد خودرو زمانی که راننده عمل نمی‌کند، قرار می‌دهد.
گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (3)
خب از یه طرف شفافه، از یه طرف هم انگار راه فرار حقوقی رو می‌بنده برای خودشون. باید دید عملیش چی میشه
این دیگه اعتماد به نفس نیست، شرط‌بندیه! اگه تو جاده جواب بده، بقیه هم مجبور میشن جدی بگیرنش
جالبه ولی یه کم بوی ریسک تبلیغاتی میده... اگه واقعاً خسارت رو بدن، بازی عوض میشه