فراری لوسه: حفاظت از لذت رانندگی در عصر خودران ها

وقتی فراری لوسه را در رم رونمایی کرد، واکنش‌ها فوری و آشفته بود. برخی آن را خیانت دانستند. دیگران آن را پیشرفت خواندند. به هر حال، فصل جدیدی در تاریخ مارانلو حقیقتی سرسخت را نشان داد: برندها طبق ارادهٔ خود تغییر می‌کنند.

صندلی راننده غیرقابل مذاکره است

«ما خودروهای کاملاً خودران نمی‌سازیم»، بندتو ویگنا، مدیرعامل فراری، به‌صراحت گفت. «ما می‌خواهیم مردم از رانندگی لذت ببرند، نه چیپ‌ها.» جمله کوتاه. ایده بزرگ. شرکت قصد دارد کمک‌های آشنای راننده مثل کروز کنترل تطبیقی و هشدار خروج از خط را نگه داشته و تکمیل کند، اما برای سطح ۳ و بالاتر از خودران یک خط واضح کشیده است.

این موضع فراری را در تقابل با رقبایی قرار می‌دهد که برای خودکارسازی فرمان به رقابت پرداخته‌اند. مرسدس، فورد، جنرال موتورز و بی‌ام‌و ایمنی و راحتی را روی رانندگی بدون دخالت دست شرط بسته‌اند. فراری اما روی احساس شرط می‌بندد. چرا کسی باید فراری بخرد تا فرمان را به دیگران بسپارد؟ این فقط شعارهای بازاریابی نیست. برای مارانلو، فرمان بخشی از محصول است.

با این حال، تاریخ حافظه دارد. در ۲۰۱۱ لوکا دی مونتزامولو اعلام کرد خودروهای برقی با ذات فراری ناسازگارند. او گفت هرگز یکی نخواهد ساخت. اما در سال ۲۰۲۶ لوسه واقعی است: یک هایپرکار برقی که طرفداران خالص را شگفت‌زده و خریداران جدیدی را وسوسه کرده است. قیمت بالاست و از حدود ۵۹۵,۰۰۰ یورو آغاز می‌شود، اما هیاهو دربارهٔ بازدهی نیست، بلکه دربارهٔ آن چیزی است که در جاده ارائه می‌دهد.

پیکربندی چهارموتورهٔ لوسه ۱,۰۳۵ اسب بخار (۱,۰۵۰ اسب‌بخار متریک) تولید می‌کند. شتاب؟ از ۰ تا ۶۰ مایل در ساعت (۰ تا ۹۷ کیلومتر در ساعت) در حدود ۲.۵ ثانیه. سرعت نهایی نزدیک به ۱۹۳ مایل در ساعت (۳۱۰ کیلومتر در ساعت). ظاهری عجیب و غریب دارد بدون اینکه شبیه آنچه بسیاری از مردم انتظار یک هایپرکار را دارند باشد. و بله، برخی مشتریان گفته‌اند فقط وقتی فراری نسخهٔ برقی ارائه دهد آن را خواهند خرید. پس این هم آمد.

وینا عمل‌گرا است. «ما موتور احتراقی داریم، هیبرید داریم و برقی هم داریم. کافی است. سپس مشتری می‌تواند هر چیزی را که می‌خواهد انتخاب کند»، او گفت. لوسه فعلاً نماد برقی فراری خواهد بود، نه آغاز تبدیل کامل به خودروهای برقی. انتظار داشته باشید بنزینی، هیبرید و برقی برای آیندهٔ پیشِ‌رو در فهرست محصولات همزیستی داشته باشند.

پس این چه جایگاهی برای خودران‌ها باقی می‌گذارد؟ منطق فراری ساده و انسانی است. خودروها بیش از یک وسیلهٔ نقلیه هستند. آن‌ها نمایش‌اند، مهارت، صدا و احساس. سپردنِ آن احساسات به نرم‌افزار، فراری را از آنچه فراری را می‌سازد تهی می‌کند. ممکن است این رویکرد سرسختانه به‌نظر برسد یا نوعی خودمحدودسازی راهبردی. به هر حال، برای خریدارانی که یک کابین می‌خواهند نه یک راننده، پیام کاملاً روشن است: دست‌هایتان را روی فرمان نگه دارید.