رندر جدید باززنده سازی مرسدس-ای ام جی اِس ال اس با طراحی مدرن

پیکسل‌ها توان بازنویسی تاریخ خودرو را دارند. یک لحظه یک خودرو تنها یک یادگار در بروشور است؛ لحظه بعد دوباره روی جاده، بازتصور شده و پرصداتر از همیشه بازمی‌گردد. این همان کاری است که نیکیتا چویکو، شناخته‌شده آنلاین به‌عنوان کلسونیک، با آخرین رندر خود انجام داد: یک مرسدس-ای‌ام‌جی اِس‌ال‌اس احیاشده که آزادانه از زبان طراحی مدرن ای‌ام‌جی وام می‌گیرد در حالی که روح نسخه‌ی قدیمی را حفظ می‌کند.

صحبت از یک قطعه موزه‌ای با تغییرات ظاهری نیست. این یک چشم‌انداز تمام‌عیار است که میراث درب‌های بال‌مرغی را با نشانه‌هایی از خانواده‌ی ای‌ام‌جی جی‌تی کنونی می‌آمیزد. کاپوت بلند. دم کوتاه. درهایی که وعده‌ی دراماتیک بودن می‌دهند. نتیجه هم‌زمان نوستالژیک و معاصر به‌نظر می‌رسد.

طراحی که واقعاً کار می‌کند

دقیق‌تر نگاه کنید. چراغ‌های جلو نشانگر سه‌نقطه‌ای LED را به‌گونه‌ای به‌نمایش می‌گذارند که حس حساب‌شده‌ای دارد، نه چسبانده‌شده. چراغ‌های عقب از موتیف سه‌دایره‌ای جدید با نوار سیاه اتصال‌دهنده و نوشته‌ی ظریف ای‌ام‌جی بهره می‌برند. جزئیات کوچک، نتیجه‌ی بزرگ. آنها به‌خوبی در سیلوئت کلی جای می‌گیرند و به‌جای جلب توجه پرسر و صدا، هماهنگ‌اند.

و بله، آن خروجی‌های اگزوز پهن و نصب‌شده در وسط بیش از یک تزیین هستند. آنها داستانی روشن می‌گویند: این اِس‌ال‌اس رندر سی‌جی‌آی یک آزمایش فکری مبتنی بر باتری نیست. این یک خیال وی۸ است که ویژگی‌های دو توربو در سرتاسر دیفیوزر آن مشهود است. نشان‌های کنار بدنه و عضلات گلگیر پشتی آن را تأیید می‌کنند. هیچ درگاه شارژ. هیچ نشانه‌ای از خودروهای برقی. تنها تئاتر کلاسیک عملکرد.

این رندر استدلال می‌کند که زبان طراحی عملکردی کنونی مرسدس نه تنها هم‌سو است، بلکه وقتی با دقت اعمال شود می‌تواند زیبا باشد.

این مهم چرا اهمیت دارد؟ زیرا گفت‌وگو درباره‌ی سوپرکارها به دو جناح تقسیم شده: آینده‌گرایی افراطی خودروهای برقی و پرستش نوستالژیک احتراق داخلی. نوولاری جدید آئودی اخیر هم با پر کردن این شکاف‌ها هم تحسین و هم شگفتی را برانگیخت. کانسپت اِس‌ال‌اس کلسونیک مأموریتی کم‌صداتر دارد: نشان دادن اینکه زبان طراحی جدید ای‌ام‌جی را می‌توان برای ساخت گرندتوررهایی خواستنی و قابل‌استفاده به‌کار برد بدون اینکه آنچه نسخه‌های اصلی را ویژه می‌کرد رها شود.

البته این خوش‌بینی است. از اشتوتگارت تأییدی مبنی بر اینکه درب‌های بال‌مرغی یا احیای خالص وی۸ اِس‌ال‌اس در نقشه‌ی راه وجود دارد نیست. اما هنرمندان دیجیتال همیشه بهترین گونه‌ی معیار برای سنجش اشتیاق خودرویی بوده‌اند؛ آنها ایده‌ها را پیش می‌برند، سلیقه را می‌آزمایند و گاهی تخیل عمومی را به‌سمت انتخاب‌هایی هدایت می‌کنند که خودروسازان کنار گذاشته بودند.

پس شما اینجا چه می‌بینید؟ یک خودروی هاله‌ای بوتیک با حفظ میراث. یک تک‌نمونه سینمایی. یا صرفاً یک رندر سی‌جی‌آی هوشمند که از جهت‌گیری طراحی متفاوت دفاع می‌کند. رأی من: این یادآوری است که سبک امری اجباری نیست، یک انتخاب است. شما کدام انتخاب را می‌کردید؟