آزمایش بال های بلندتر ایرباس برای کاهش مصرف سوخت ای۳۲۱نئو

به ای۳۲۱نئو نگاه کنید و تصور کنید بال هایی که همچنان کشیده می شوند، ساکت و کارآمد، بخش بیشتری از آسمان را با سوخت کمتر برش می دهند. این آزمایش فکری اکنون واقعی شده است. ایرباس در حال نصب افزونه های بال تمام سایز روی ای۳۲۱نئوها است و آنها را به پرواز درمی آورد تا بفهمد بال های بلندتر چه تاثیری روی کارایی و انتشار آلاینده ها دارند.

یادگیری از آسمان، یک آزمایش در هر بار

چرا بال ها را بلندتر کنیم؟ ساده است: بالی طولانی تر و باریک تر مقاومت هوا را کاهش می دهد و اجازه می دهد هواپیما با بازدهی بیشتری سر بخورد. نتیجه اش کاهش مصرف سوخت شرکت های هواپیمایی و کاهش انتشار آلاینده ها برای همه روی زمین است. ایرباس از زمانی که در ۲۰۱۴ برنامه «بال فردا» را آغاز کرد دنبال این هدف بوده است. این فصل بعدی، پرطنین تر است.

در طول تقریباً سه سال آینده، ایرباس روی چند فروند هواپیمای آزمایشی ای۳۲۱نئو افزونه های بال چندمتری خواهد ساخت و نصب خواهد کرد. هر افزونه مانند بال تا شونده ای عمل می کند که در حین پرواز کاملاً باز نگه داشته شده و حامل ده ها حسگر و ابزار آزمایشی خواهد بود. هدف ظاهر سازی نیست. هدف جمع آوری داده های واقعی پروازی است تا مهندسان بتوانند بارها، ارتعاشات و آیرودینامیک هایی را که فقط در آسمان پدیدار می شوند درک کنند.

کار طراحی در حال حاضر با مدل های دیجیتال و آزمون های تونل باد پالایش می شود. وقتی شکل ها ثابت شوند، تولید به مرکز توسعه فناوری بال ایرباس در بریتانیا منتقل می شود. آزمایش های پروازی بر فراز تولوز، فرانسه انجام خواهند شد. ایرباس همچنین سه بخش نمایشی ۱۷ متری تولید کرده است تا یاد بگیرد ساخت و مقیاس بندی این بال ها چه نیازهایی دارد.

بال های بلندتر و سبک تر می توانند مصرف سوخت و انتشار آلاینده ها را در دهه ها سفر هوایی کاهش دهند.

آزمایش ها به افزونه های ثابت محدود نمی شوند. ایرباس همچنین در حال پیشبرد نمونه نمایشی اکس‌ترا پرفورمنس وینگ است، مفهومی انعطاف پذیر که می تواند خمیدگی و شکل را در حین پرواز تغییر دهد تا در شرایط مختلف کارایی را بالا نگه دارد. آن نمونه آزمایشی تقریباً در کازو مونتاژ شده و باید تا پایان سال بر فراز یک هواپیمای هدایت شونده از راه دور به پرواز درآید.

این پروژه ها فراتر از هوانوردی تجاری اهمیت دارند. مواد، سامانه های کنترلی و ایده های آیرودینامیک تطبیقی معمولاً بین صنایع منتقل می شوند. سازندگان خودرو، به ویژه کسانی که خودروهای برقی با بازدهی بالا طراحی می کنند، این کار را دنبال می کنند زیرا اصول مشابه مانند سازه های سبک، آیرودینامیک فعال و توسعه دیجیتال دقیق می توانند مصرف انرژی را هم در جاده و هم در آسمان کاهش دهند.

ایرباس وعده تغییرات فوری در برنامه های پروازی یا قیمت بلیت ها را نمی دهد. چیزی که ارائه می کند درس های واقعی است: داده های دنیای واقعی درباره اینکه بال های با دهانه بلندتر چقدر به بهبود عملکرد کمک می کنند، تولید در مقیاس چگونه به نظر می رسد و چه معاوضه هایی وقتی بال ها بزرگ تر می شوند پیش می آید. جت های تک راهرو نسل بعدی که از این راه می آیند می توانند آرام تر، سبزتر و کاراتر باشند اگر این آزمون ها نتیجه دهند.

پس دفعه بعد که ای۳۲۱نئوئی را صعودکنان دیدید، این را به یاد داشته باشید: مهندسان در حال آزمایش بال هایی هستند که ممکن است نیم قرن آینده پرواز را شکل دهند و اثرات موجی آن به اندازه هواپیماها می تواند به خودروهایی که می رانیم نیز برسد.