مازراتی در فکر بازگرداندن موتور هشت سیلندر و گیربکس دستی

چشمانتان را ببندید و مازراتی‌ای را تصور کنید که تا اوج نواخته می‌شود: صدایی خام، دارای لایه‌ها و انسان‌وار. این صدا، که برای برخی کلکسیون‌داران تعریف‌کنندهٔ آن چیزی است که یک سوپراسپرت باید باشد، برند ایتالیایی را به سوی تصمیمی هدایت کرده که زمانی از آن صرف‌نظر کرده بود.

چرا غرش اهمیت دارد

پس از حذف موتورهای هشت‌سیلندر از سبد محصولات در سال ۲۰۲۴، مدیران مازراتی اعتراف می‌کنند که دست کم گرفته‌اند چقدر خریداران به شخصیت هشت‌سیلندر علاقه‌مند هستند. مهندسان و مدیران محصول اکنون در حال بازنگری برنامه‌های بلندمدت‌اند. این تغییر صرفاً دنبال کردن اعداد قدرت روی کاغذ نیست. مسئله تطبیق دادن یک شخصیت با خودرو است: صدایی که برای یک مازراتی احساس درست بودن را به همراه داشته باشد، نه تنها رقم‌های روی برگهٔ مشخصات.

داویدهٔ دانزین، مدیر مهندسی مازراتی، صریح گفت: «نظر شخصی من مثبت است. فکر می‌کنم موتور هشت‌سیلندر پتانسیل بازگشت را دارد. مطمئنم اگر آن را بسازیم مشتری پیدا خواهد شد، هرچند تولید ممکن است محدود باشد.» او می‌گوید مطالعات امکان‌سنجی فنی برای جا دادن یک موتور هشت‌سیلندر در خطوط کنونی تولید در حال انجام است.

این مطالعه باید پلتفرم‌ها و منشاء را هماهنگ کند. گرن‌توریزمو، گرن‌کابریو و گرکاله بر پایهٔ تکامل معماری آلفارومئو جورجیو توسعه یافته‌اند. سوپراسپرتی که با نام ام‌سی پورا شناخته می‌شود (که از نظر ساختاری به ۳۳ استراداله مرتبط است) از یک مونوکوک کربنی استفاده می‌کند. این اسکلت‌ها به مهندسان گزینه‌هایی می‌دهند، اما مجوز آزاد نیست. تصویب نهایی هنوز با شرکت مادر استلانتیس است و اقتصاد موتورهای هشت‌سیلندر با حجم تولید کم به دقت بررسی خواهد شد.

موانع عملی واقعی هستند. موتورهای هشت‌سیلندر منبع‌شده از فراری در سال ۲۰۲۴ از مجموعه قطعات مازراتی حذف شدند، و جایگزین یعنی بلوک‌های همیِ آمریکایی از داخل استلانتیس نیز نصب و جاگذاری ساده‌ای ندارند. موتورهای به‌سبک همی بزرگ و سنگین‌اند و مشکلات بسته‌بندی ایجاد می‌کنند. بنابراین مازراتی در حال سنجش دو مسیر است: طراحی یک موتور هشت‌سیلندر سفارشی یا توافق جدید با یک تأمین‌کنندهٔ خارجی. هیچ‌کدام ارزان نیستند. هیچ‌کدام سریع نخواهند بود.

در کنار بحث موتور، ایده‌ای بنیادین دیگر مطرح می‌شود: جعبه‌دندهٔ دستی. نه یک واحد شبیه‌سازی‌شده و الکترونیکی، بلکه یک انتقال مکانیکی واقعی که بازخورد لمسی را از طریق اهرم فلزی منتقل می‌کند. دانزین می‌گوید هدف ارائهٔ یک تجربهٔ مکانیکی خالص برای تعداد محدودی از مدل‌های تولید محدود است، راهی برای احیای ارتباط حسی‌ای که رانندگان زمانی با خودروهای اسپرت گران‌قیمت ایتالیایی داشتند.

این گیربکس‌های دستی دست‌ساز هزینه‌بر خواهند بود؛ برآورد می‌شود هرکدام ۱۵٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ یورو باشند به‌خاطر حجم تولید اندک، اما ارزش آن‌ها در کمیابی و تجربهٔ رانندگی بی‌نظیری است که ارائه می‌دهند.

انتظار می‌رود این نسخه‌های ویژه جایی طراحی شوند که مازراتی و آلفارومئو همپوشانی دارند: سری‌های کوچک، جزئیات سفارشی و قیمت‌هایی که با انحصارشان همخوانی دارد. مدل‌هایی که بیش از همه در گفتگوها در مودنا و تورین مطرح می‌شوند عبارتند از:

• گرن‌توریزمو
• گرن‌کابریو
• گرکاله
• ام‌سی پورا (پروژهٔ سوپراسپرت با مونوکوک فیبرکربن)

هر راهی که مازراتی انتخاب کند، این اقدام نشان‌دهندهٔ بازتعریف ظریف موضع برند است. برقی‌شدن همچنان بخشی از آیندهٔ برند باقی می‌ماند، اما اکنون روایت موازی‌ای هست: حفاظت از میراث حسی‌ای که نام این برند را مشهور کرد. کوچک، پرصدا و از نظر مکانیکی صادق. این همان چیزی است که برخی خریداران هنوز می‌خواهند. این همان چیزی است که شاید به‌زودی مازراتی دوباره آمادهٔ عرضهٔ آن باشد.