تصویر یک کارخانه اسپانیایی که با انرژی تازه در حال زنده شدن است تقریباً سینمایی به نظر می‌رسد: ربات‌ها جوشکاری می‌کنند، کابین‌های رنگ بخار می‌گیرند و نشان جدیدی روی خط تولید نصب می‌شود که هم از مهندسی گوتنبرگ و هم از بلندپروازی هانگژو سهم دارد. این همان تصویری است که در والنسیا شکل می‌گیرد، جایی که فورد و جیلی شراکتی را می‌بافند که می‌تواند بخش‌هایی از نقشه خودروی اروپا را بازنقشه کند.
ترکیبی واقع‌گرایانه از پلتفرم‌ها و کارخانه‌ها
فورد از معماری جهانی هوشمند انرژی نو، که به اختصار جی‌ای‌ای شناخته می‌شود، برای پایه‌گذاری یک شاسی‌بلند چندانرژی استفاده خواهد کرد که از سال ۲۰۲۹ وارد نمایشگاه‌های اروپا می‌شود. جی‌ای‌ای از ابتدا انعطاف‌پذیر طراحی شده است: این پلتفرم از پیشرانه‌های تمام‌الکتریکی باتری، هیبرید پلاگ‌این و پیشرانه‌های دارای افزاینده برد پشتیبانی می‌کند. در چین این پلتفرم پیش‌تر پایه تعدادی از نام‌های شناخته‌شده بوده و اکنون برای سلیقه فورد و مقررات اروپا تطبیق داده می‌شود.
این کار در کارخانه فورد در والنسیا انجام خواهد شد، همان کارخانه‌ای که در حال حاضر کوگا را در نسخه‌های هیبرید و پلاگ‌این تولید می‌کند. به‌عنوان بخشی از توافق، شرکت سنتوریون اینداستریز، از شرکت‌های متعلق به جیلی، ۳۴٪ از سهام کارخانه را به مبلغ ۲۲۱ میلیون یورو خریداری خواهد کرد. این سرمایه‌گذاری صرفاً نقدی نیست: دسترسی سریع‌تر به مونتاژ محلی را فراهم می‌کند و به جیلی در مواجهه با قوانین سخت محتوا و تعرفه‌های محلی کمک می‌کند.
دو شاسی‌بلند برقی با نشان جیلی یک سال زودتر، در ۲۰۲۸، از والنسیا به خط تولید خواهند آمد که نتیجه یک سرمایه‌گذاری مشترک با فورد است. مدل خودِ فورد در ۲۰۲۹ عرضه می‌شود و به‌عنوان یک کراس‌اوور چندانرژی معرفی خواهد شد که در طراحی و رفتار رانندگی به روحیه مسابقه‌ای اشاره دارد؛ باید به یاد آورد که منظور روح کلی خودروهایی مانند اسکورت، آر.اس.۲۰۰ و سیرا کاس‌ورث است نه احیای قطعات قدیمی.
چرا این موضوع اهمیت دارد؟ زیرا اروپا اکنون بیش از باتری خوب را می‌طلبد. برای واجد شرایط شدن برای مشوق‌های دولتی یا خریدهای عمومی، یک خودرو برقی باید حداقل ۷۰٪ ارزش قطعات خود را در داخل اتحادیه اروپا تأمین کند. این قانون، همراه با تعرفه ۲۸.۸٪ بر خودروهای تمام‌الکتریکی ساخته‌شده در چین، تولید محلی را به یک ضرورت راهبردی تبدیل کرده است نه یک راحتی اختیاری.
جیلی از طریق تصاحب‌ها و شراکت‌ها وارد اروپا شد؛ ولوو، پول‌استار، لوتوس و برندهای دیگر فناوری آن را فراتر از مرزها برده‌اند. اما فروش مستقیم با نشان جیلی هنوز در حال شکل‌گیری است. در سال ۲۰۲۵، گروه هلدینگ حدود ۳۸۱٬۲۸۵ فروش خودرو در اروپا ثبت کرد که بخش عمده آن از برندهای تثبیت‌شده‌اش بود. فروش مستقیم با نشان جیلی قابل توجه نبود. ساخت خودرو داخل اتحادیه اروپا آن معادله را تغییر می‌دهد.
وضعیت در عرض اقیانوس اطلس پیچیده‌تر است. محدودیت‌های آمریکا جلوی ورود برخی مدل‌های ساخته‌شده در چین را گرفته و برخی برندها عقب‌نشینی کرده‌اند. پول‌استار اجازه فروش خودروهای جدید در آمریکا فراتر از مدل سال ۲۰۲۶ را از دست داده و لوتوس برنامه واردات شاسی‌بلند برقی التره و سدان امیا ساخته‌شده در چین به آمریکا را رها کرده است، تا لوتوس در فهرست آمریکا تنها امیرا با موتور بنزینی را داشته باشد. این تحولات اروپا را به سکوی اصلی اجرای برنامه‌های بعدی جیلی تبدیل کرده‌اند.
توافق والنسیا هم یک بازی تجاری و هم یک مانور ژئوپلیتیکی است: مونتاژ محلی مشوق‌ها را فعال می‌کند، از تعرفه‌های تنبیهی می‌پرهیزد و راهی روشن‌تر برای ورود جیلی به بازارهای جریان اصلی اروپا فراهم می‌آورد.
کار بین شرکتی یک پیوند ساده نخواهد بود. فورد پلتفرم جی‌ای‌ای را برای برآورده کردن اهداف ایمنی، انتشار آلاینده‌ها و شاخص‌های رفتار رانندگی خریدار اروپایی تطبیق خواهد داد. سلیقه اهمیت دارد: مشتریان اروپایی تعادل مشخصی از هندلینگ، نرمی سواری و میراث نشان تجاری را انتظار دارند. به همین دلیل خودروها طوری تیون خواهند شد که به تجربه رانندگی پرشور اشاره کنند، حتی اگر هدف اصلی‌شان رقابت به‌عنوان شاسی‌بلندهای خانوادگی باشد.
در این توافق انعکاس دیگری از جهانی‌شدن وجود دارد: رنو یک نسخه تغییر یافته از معماری جیلی را برای دو مدل که از ۲۰۲۸ در کوریتیبا، برزیل تولید خواهند شد، تحت مجوز خواهد گرفت. پلتفرم‌ها دیگر جزایر اختصاصی نیستند؛ آن‌ها نقشه‌های مشترکی هستند که در جایی به کار گرفته می‌شوند که از نظر راهبردی معقول‌تر است.
برای فورد، این توافق مسیر سریعی به سمت یک معماری چندانرژی مدرن بدون شروع از صفر فراهم می‌آورد. برای جیلی، حضور محلی لازم برای بازی طبق قوانین اروپا را به ارمغان می‌آورد. برای خریداران اروپایی، می‌تواند به معنای گزینه‌های بیشتر و دسترسی سریع‌تر به خودروهای رقابتی برقی و هیبریدی ساخته‌شده روی پلتفرمی باشد که در سطح جهانی اثبات شده است.
ریسک‌هایی وجود دارد. نگرش برند، یکپارچگی تأمین‌کنندگان و تغییرات مقرراتی همچنان متغیر هستند. اما تصویر والنسیا که به یک مرکز تولید هیبریدی تبدیل می‌شود — جایی که مهندسی سوئدی، بریتانیایی و چینی به هم می‌رسند — جذاب است. این تنها یک سرمایه‌گذاری کارخانه‌ای نیست. این شرط‌بندی روی جغرافیای تولید، استراتژی مقرراتی و واقعیت پافشاری‌کننده این است که خریداران خودرو هنوز برای احساس یک خودرو هنگام رانندگی ارزش قائل‌اند.
گفتگو
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.