یک مِیول آزمایشی با بدنهٔ مزدا و پوشش بدنهٔ CX-90 هنگام ورود به مرکز تست جگوار لندروور در نوربرگرینگ تصویربرداری شد، اما شواهد بصری و محل حضور شکهایی را دربارهٔ اینکه خودروی زیر آن پوشش محصول مزدا است ایجاد میکند. تصاویر جاسوسی نسبتهای تغییر یافته و بستهبندی ویژهٔ خودروهای برقی را نشان میدهند که حاکی از آن است مِیول در حال آزمایش زیرساختهای برقی است نه پیشرانهٔ تولیدی CX-90.

آنچه نسبتها و بدنهٔ مِیول نشان میدهند
خودرو بخش بزرگی از پوشش بیرونی CX-90 را حفظ کرده اما تغییرات ابعادی واضحی دارد. چرخهای جلو بهطور قابلتوجهی در عقبتر از قوسهای چرخ اصلی قرار گرفتهاند، فاصلهٔ محوری ظاهراً کوتاهتر است، پیشآمدگی عقب کاهش یافته و عرض ردپا به نظر باریکتر میرسد. پیشآمدگی جلوی برجسته و درزهای زمخت پانلها نشان میدهد بدنهٔ خارجی یک پوستهٔ موقت است.
- فاصلهٔ محوری کوتاهتر
- کاهش پیشآمدگی عقب
- عرض ردپا باریکتر و چرخها در عقبتر از قوسهای اصلی قرار گرفتهاند
عکاسان همچنین لمحهای از محفظهٔ باتری زیر قسمت جلویی و یک ورودی خنککنندهٔ کوچک زیر ناحیهٔ جلوپنجره را ثبت کردند. این چینش خنککننده با نیازهای پیشرانهٔ برقی همخوانی دارد تا با موتورهای احتراق داخلی چهار و شش سیلندر موجود در مدلهای تولیدی CX-90 و CX-70. چرخهای نامطابق و پانلهای بدنهٔ مشهوداً موقتی نیز این نتیجه را تقویت میکنند که پوسته در حال پنهانکردن سختافزار آزمایشی است نه طراحی نهایی تولید.

چرا تأسیسات جگوار لندروور شناسایی را پیچیده میکند
مِیول به یک محل تست جگوار لندروور در نزدیکی نوربرگرینگ رانده شد که این احتمال را مطرح میکند که خودرو در واقع متعلق به جگوار لندروور باشد. استفاده از پوستهٔ تولیدی نامرتبط روشی رایج برای مخفیکردن ظاهر یک نمونهٔ جدید است در حالی که امکان آغاز تستهای واقعی فراهم میشود. چنین استتاری با هدف مبهمسازی طراحی بدنه انجام میگیرد تا مهندسان روی پلتفرم، تعلیق، بستهبندی باتری و سیستمهای خنککننده تمرکز کنند.

جگوار لندروور خودش هم در حال توسعهٔ نوسازیهایی برای خانوادهٔ محصولات است، از جمله نسخهٔ کوچکتر دفندر و جایگزینی برای والار. جگوار لندروور رِینج روور جیتی را بهعنوان پنجمین عضو خانوادهٔ رِینج روور توصیف کرده است؛ آن مدل از پلتفرم ایامای استفاده میکند نه معماری امالای که در رِینج روور اسپورت الکتریکی بهکار رفته و بهعنوان جانشین والار معرفی نشده است. قرضگرفتن یک پوستهٔ بیرونی نامرتبط، حتی اگر ظاهراً نامأنوس باشد، میتواند اجازه دهد تستها ادامه یابند بدون اینکه شکل تولیدی آینده فاش شود.
این عکسها بهصورت قطعی مشخص نمیکنند که آیا مِیول متعلق به مزدا است یا جگوار لندروور.

برنامهٔ اختصاصی مزدا برای خودروهای برقی و جدول زمانی
تجربهٔ مزدا در خودروهای برقی تاکنون محدود بوده است. این سازنده نسخههای محدود دِمیو برقی و امایکس-۳۰ برقی را تولید کرد و بعدها سدان فستبک ۶ای و کراساوور سیایکس-۶ای را که با مشارکت مهندسی و تولید چانگان توسعه یافته بودند، عرضه کرد. مزدا معماری اختصاصی برقیای را با نام معماری مقیاسپذیر اسکایاکتیو برای خودروهای برقی اعلام کرده است؛ این شرکت در ابتدا هدفگذاری را برای سال ۲۰۲۵ انجام داد، سپس آن را به ۲۰۲۷ موکول کرد و احتمالاً آن برنامه باز هم به تعویق افتاده است.

مزدا اکنون پیشبینی میکند نخستین خودروی برقی داخلیاش پس از امایکس-۳۰ در اواخر ۲۰۲۸ یا اوایل ۲۰۲۹ عرضه شود. گفته میشود پلتفرم اعلامشده از چندین شیمی باتری و سبک بدنه پشتیبانی خواهد کرد و مزدا قصد دارد سامانههای کنترل یکپارچهٔ خودرو را پیادهسازی کند تا به بازتولید شخصیت رانندگی که برند آن را با فلسفهٔ جینبا ایتای مرتبط میداند کمک کند. ناظران اشاره میکنند وضعیت زمخت مِیول نشان میدهد طراحی نهایی تولیدی بهطور قابلتوجهی با پوستهٔ آزمایشی دیدهشده در تصاویر جاسوسی تفاوت خواهد داشت.




گفتگو
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.