خروج ناگهانی دریم از خودروسازی پس از ورود جنجالی

خروج ناگهانی دریم از برنامه خودروسازی پس از ورود جنجالی

استارتاپ چینی دریم، که تا همین اواخر به خاطر جاروبرقی‌های رباتیک شناخته می‌شد، به‌صورت آرام برنامه جاه‌طلبانه خود در بخش خودرو را بست و تلاش پرهیاهو اما کوتاه‌مدت برای ورود به بخش ابرخودروها را خاتمه داد. عقب‌نشینی شرکت تنها یک سال پس از ورود رسمی به بازار خودرو و ایجاد سرخط‌های خبری جهانی با مجموعه‌ای از رونمایی‌های نمایشی رخ داد.

از نمایش در CES تا تعطیلی سریع

دریم ورود خود به خودروهای برقی را در اوت ۲۰۲۵ اعلام کرد و در ژانویه ۲۰۲۶ در نمایشگاه CES با یک کانسپت ابرخودروی چشمگیر سروصدا ایجاد کرد. شرکت در آوریل نیز جدیت خود را نشان داد وقتی در رویدادی در سان‌فرانسیسکو در ۲۷ آوریل نسخه Nebula Next 01 Jet Edition را معرفی کرد که با نام «ماشین راکتی» نیز شناخته می‌شد. وعده‌ها جسورانه بودند: ادعای شتاب ۰–۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۰٫۹ ثانیه، باتری حالت جامد مبتنی بر سولفید با چگالی بیش از ۴۵۰ وات‌ساعت بر کیلوگرم، بردی فراتر از ۵۵۰ کیلومتر و سامانه پیشرانه‌ای با رانش تا ۱۰۰ کیلو نیوتن.

اما ظرف چند ماه از شور و شوق اولیه کاسته شد. آنچه با توسعه سریع یک بخش خودرویی نزدیک به ۱۰۰۰ نفر آغاز شده بود، پس از تعدیل گسترده نیروی کار که از ماه می آغاز شد فروپاشید. این واحد به تنها چند ده نفر تقلیل یافته است که عمدتاً از کارکنان مالی، حقوقی و منابع انسانی تشکیل می‌شوند و مأموریت‌شان خاتمه عملیات، تسویه حساب با تأمین‌کنندگان و انجام امور قانونی مربوط به انحلال است.

نمایشی بازاریابی یا پیشرفت مهندسی واقعی؟

منابع داخلی و کارکنان سابق تصویری بسیار متفاوت از بیانیه‌های پرزرق و برق رسمی ترسیم کرده‌اند. چندین منبع به رسانه‌های چینی گفته‌اند ابرخودرو نمایش‌داده‌شده در CES شاسی واقعی نداشته و روی صحنه با کنترل از راه دور جابجا می‌شده است. گزارش‌ها حاکی است که آنچه «ماشین راکتی» نامیده می‌شد در واقع از یک استودیوی ساخت ماکت در شانگهای منشأ گرفته و بعدها برای نمایش‌های آماده دوربین، شاسی و مجموعه پیشرانش قابل رویت بر آن نصب شده بود.

یکی از انتقادات مکرر بر منطق عملیاتی دریم متمرکز بود. به جای اولویت دادن به تحقیق و توسعه برای ساخت یک خودرو قابل تولید، کارکنان می‌گویند شرکت ابتدا روی جمع‌آوری سرمایه و کسب توجه عمومی تمرکز کرده بود تا سرمایه جذب کند — به‌طور مؤثر از کارمندان خواسته شد پیش از تخصیص منابع به تحقیق و توسعه واقعی، سرمایه تأمین کنند.

نکات برجسته:

• ادعاهای عملکردی جسورانه: شتاب ۰–۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۰٫۹ ثانیه، برد بیش از ۵۵۰ کیلومتر، چگالی باتری بیش از ۴۵۰ وات‌ساعت بر کیلوگرم.
• اتهاماتی در مورد نمایش‌های نمایشی و تأیید مهندسی محدود.
• اخراج‌های سریع و تمرکز مجدد به تیم‌های اداری.

«به نظر می‌رسید تمرینی بازاریابی است که در قالب یک برنامه تحقیق و توسعه لباس پوشیده باشد»، یک مهندس سابق به خبرنگاران گفت. اینکه آیا این ارزیابی کاملاً دقیق است هنوز در حال بررسی است.

بازرسی نظارتی و تغییر استراتژی

تعطیلی ناگهانی پروژه از نگاه مقامات محلی نیز پنهان نماند. گزارش‌ها نشان می‌دهد سازمان‌های نظارتی تحقیقاتی را درباره نحوه استفاده از وجوه سرمایه‌گذاری آغاز کرده و گام‌هایی برای محدود کردن استفاده آزاد از یارانه‌های عمومی که دریم دریافت کرده بود برداشته‌اند. در واکنش، مدیرعامل یو هاو شرکت را به سمت کسب‌وکارهای اصلی خود سوق داده است.

در آینده دریم منحصراً روی چهار خط تولید اصلی تمرکز خواهد کرد: جاروبرقی‌های رباتیک، علف‌زن‌های رباتیک، وسایل نقلیه برقی دوچرخ و ربات‌های هوشمند. چندین مرکز رشد و بخش‌های غیرمحوری نیز در چارچوب بازسازی بسته شده‌اند.

زمینه بازار: داستان هشداری دیگر برای استارتاپ‌های خودرویی برقی

عقب‌نشینی دریم آخرین اپیزود در الگوی گسترده‌تری میان استارتاپ‌های بلندپرواز چینی خودروهای برقی است که با کانسپت‌های آینده‌نگرانه برای جذب سرمایه و توجه رسانه‌ای تلاش می‌کنند اما در تبدیل آن به تولید پذیرفتنی و فناوری تأییدشده با چالش مواجه می‌شوند. در مقایسه با بازیگران تثبیت‌شده بازار خودروهای برقی که بر مراحل مهندسی گام‌به‌گام تأکید دارند، تجربه دریم ریسک‌های اولویت دادن به جنجال رسانه‌ای به جای ساختن محصول را برجسته می‌کند.

با این حال شرکت برنامه‌های عرضه عمومی خود را کاملاً کنار نگذاشته است. علیرغم خروج از بخش خودرو، دریم هنوز هدف‌گذاری عرضه اولیه سهام (IPO) را دنبال می‌کند و بر این حساب است که تمرکز مجدد روی خطوط محصول سودده و بالغ می‌تواند اعتماد سرمایه‌گذاران را بازیابی کند.

برای علاقه‌مندان خودرو و ناظران صنعت، داستان دریم یادآور این است که ادعاهای رادیکال عملکردی — باتری‌های حالت جامد، چگالی انرژی فوق‌العاده بالا و پیشرانه‌های شبیه راکت — نیازمند سال‌ها تأیید مهندسی، سرمایه عظیم و روشن شدن وضعیت مقرراتی هستند تا قابل تبدیل به خودروهای آماده جاده شوند. کانسپت ابرخودرو ممکن است هیجانی ایجاد کرده باشد؛ اما چرخش ناگهانی شرکت پیامد تلخ آن است.