گاهی یک نماد بی‌سروصدا تغییر می‌کند. رنج روور برقی جدید مدل ۲۰۲۷ نیز همین‌گونه از راه می‌رسد: سیلوئتی آشنا، حضوری آرام و قلبی الکتریکی زیر بدنه.
هنوز هم بی‌تردید یک رنج روور
جگوار لند روور فرمول موفق خود را دست‌نخورده نگه داشته است. ساختار آلومینیومی، سطوح تراش‌خورده و قامت ایستاده خودرو همچنان حفظ شده‌اند؛ اما این پکیج دیگر به اگزوزهای بزرگ یا موتور بنزینی نیاز ندارد. در عوض، یک سیستم الکتریکی ۸۰۰ ولتی در کف خودرو قرار گرفته و دو موتور مغناطیس دائم، هرکدام با توان ۲۶۰ کیلووات، مجموعاً ۵۴۲ اسب‌بخار و ۸۵۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کنند. نتیجه هم چشمگیر است: شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۴.۵ ثانیه.
تغییرات ظاهری عمداً جزئی هستند. اصلاحات آیرودینامیکی در جلوپنجره، چرخ‌ها و زیر بدنه، بهره‌وری خودرو در بزرگراه را افزایش می‌دهند، بی‌آنکه هویت رنج روور خدشه‌دار شود. نمونه‌های اولیه تقریباً به استتار نیازی نداشتند و همین موضوع گویای همه‌چیز است: این خودرو پیش از هر چیز یک رنج روور است و سپس یک مدل برقی؛ به نظر می‌رسد تیم طراحی در رسیدن به این هدف موفق بوده است.
کابین نیز از همین فلسفه پیروی می‌کند. خبری از نمایشگرها و ترفندهای آینده‌نگرانه افراطی یا بازطراحی کامل کف کابین نیست. باتری ولتاژ بالا زیر صندلی‌ها قرار گرفته و واحد محرک عقب جای دیفرانسیل را گرفته است تا فضای بار و چیدمان آشنای کابین حفظ شود. حاصل، فضایی آرام و عایق‌بندی‌شده است؛ دقیقاً همان چیزی که بیشتر خریداران رنج روور انتظار دارند.
امکانات فنی نیز کاربردی هستند. یک اپلیکیشن به مالکان اجازه می‌دهد وضعیت شارژ را بررسی کنند، زمان شارژ را برنامه‌ریزی کنند، تهویه کابین را فعال کنند و حتی فرمان را از راه دور گرم کنند. جگوار لند روور اعلام کرده است که سیستم‌های کنترل کشش در حدود ۵۰ میلی‌ثانیه واکنش نشان می‌دهند. حالت رانندگی تک‌پداله نیز سه تنظیم دارد: لغزش، بازیابی انرژی سبک و بازیابی انرژی سنگین؛ در حالت سنگین، نیروی کاهنده تا ۰.۵ g می‌تواند انرژی را به بسته باتری بازگرداند. توانایی‌های آفرود هم همچنان حفظ شده‌اند؛ این خودرو می‌تواند از آب‌گرفتگی‌هایی تا عمق ۹۰۰ میلی‌متر عبور کند و زوایای ورود و خروج قابل‌توجه خود را حفظ کرده است.
بسته باتری لیتیوم-یون با ظرفیت قابل‌استفاده 118.5 کیلووات‌ساعت، از 344 سلول منشوری تشکیل شده است. در اینورترهای سیستم محرکه نیز از نیمه‌هادی‌های کاربید سیلیکون استفاده شده و برد اعلامی خودرو بر اساس استاندارد WLTP برابر با 600 کیلومتر، معادل تقریباً 373 مایل، است. برد واقعی بر پایه WLTP حدود 535 کیلومتر برآورد می‌شود، در حالی که رقم اعلامی آژانس حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (EPA) برابر با 333 مایل است. شارژ سریع تا 350 کیلووات پشتیبانی می‌شود و باتری را در حدود 22 دقیقه از 10 به 80 درصد می‌رساند. ۱۰ دقیقه اتصال به شارژر جریان مستقیم نیز می‌تواند تا 220 کیلومتر برد WLTP به خودرو اضافه کند.
عملکردی کاربردی با ارائه‌ای پالایش‌شده. سیستم چهارچرخ محرک دو موتوره، تعلیق بادی دو محفظه‌ای، مرکز ثقل پایین‌تر نسبت به مدل‌های V6 و V8 و سامانه مدیریت حرارتی ترم‌اسیست، همگی برای حفظ پایداری دمای باتری در شرایط سخت در نظر گرفته شده‌اند. این مجموعه به حفظ برد و طول عمر باتری کمک می‌کند و هم‌زمان مصرف انرژی برای گرم‌کردن کابین را کاهش می‌دهد.
قیمت‌گذاری نیز کاملاً در محدوده خودروهای لوکس قرار می‌گیرد. مدل پایه EV550 در بازار بریتانیا از حدود ۱۸۱,۸۰۰ یورو آغاز می‌شود، معادل قیمت آن در بازار ایالات متحده تقریباً ۱۶۴,۲۰۰ یورو است و در آلمان با قیمت ۱۶۳,۵۰۰ یورو فهرست شده است. پیش‌فروش خودرو هم‌اکنون آغاز شده است.
رقبای مستقیمی که بتوانند ترکیب اشرافیت و توانایی آفرود رنج روور را در قالبی تمام‌برقی ارائه دهند، بسیار اندک هستند. خانواده شاسی‌بلندهای مرسدس EQS، کلاس G با فناوری EQ، لوتوس التر، ریویان R1S و لوسید گراویتی از جمله گزینه‌ها به شمار می‌روند، اما هرکدام رویکرد متفاوتی دارند. برای خریدارانی که تجربه کلاسیک رنج روور را بدون صدای موتور می‌خواهند، این خودرو گام منطقی بعدی است.
یک نکته باقی می‌ماند: جگوار لند روور هنوز عرضه نسخه سه‌ردیفه را تأیید نکرده است. فعلاً با یک مدل دو ردیفه روبه‌رو هستیم؛ خودرویی برای کسانی که می‌خواهند سنت رنج روور در پوششی از پالایش الکتریکی حفظ شود.
گفتگو
نظر بگذارید
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.