نسل جدید هواپیمای منطقه ای هیبریدی ES-36 با ظرفیت بالاتر

هارت ایرواسپیس بار دیگر پروژه هواپیمای منطقه‌ای خود را بازنگری کرده و به طرحی هیبریدی-الکتریکی با ظرفیت ۳۶ مسافر رسیده است؛ هواپیمایی که شرکت آن را ES-36 می‌نامد و از آن به‌عنوان نخستین محصول تولیدی خود یاد می‌کند. این اعلامیه که در سپتامبر منتشر شد، پس از معرفی طرح‌های پیشین ES-19 تمام‌الکتریکی ۱۹ نفره و ES-30 با ظرفیت ۳۰ صندلی صورت گرفته است. هارت می‌گوید ES-36 نسبت به طرح قبلی ۳۰ نفره، شش صندلی بیشتر دارد و سفارش خرید همراه با پیش‌پرداخت شرکت هواپیمایی منطقه‌ای آمریکایی JSX برای ۵۰ فروند، به‌علاوه اختیار خرید ۵۰ فروند دیگر را پوشش می‌دهد.

طراحی، ظرفیت و ادعاهای عملکردی

ES-36 حداکثر وزن برخاست خود را حفظ کرده است؛ رقمی که هارت هنوز اعلام نکرده است. با این حال، ظرفیت بار مفید آن با افزایش 1,415 پوندی (642 کیلوگرمی)، حدود ۲۰ درصد بیشتر از قبل شده است. بدنه هواپیما از نظر آیرودینامیکی برای ظرفیت بالاتر مسافر و بار بهینه‌سازی شده و اکنون دهانه بال آن به ۹۵ فوت (۲۹ متر) می‌رسد که ۱۱ فوت (۳.۳ متر) کوتاه‌تر از طرح ES-30 است.

هارت تعداد نَسل‌های موتور و پروانه‌ها را از چهار مجموعه در طرح قبلی به دو مجموعه در ES-36 کاهش داده است. نَسل، محفظه‌ای است که موتور یا سامانه پیشران را در خود جای می‌دهد. این شرکت می‌گوید پیکربندی ساده‌تر، پیچیدگی و هزینه‌های نگهداری را کاهش می‌دهد و انتظار دارد هزینه‌های عملیاتی این هواپیما دست‌کم ۴۰ درصد کمتر از هواپیماهای موجود باشد؛ ادعایی که هارت آن را به طراحی جدید نسبت می‌دهد.

موتور، برد و شارژ

ES-36 از سامانه پیشران هیبریدی سری با دو واحد پیشران استفاده می‌کند. در این چیدمان، پروانه‌ها به‌وسیله دو موتور الکتریکی با توان نامی 1.65 مگاوات برای هر موتور به حرکت درمی‌آیند و هر موتور به یک توربوژنراتور در کلاس مگاوات متصل است. هارت می‌گوید توربوژنراتورها با توربین‌های گازی تجاری از سازنده‌ای نامشخص کار می‌کنند و با تولید برق، به‌عنوان افزایش‌دهنده بُرد در کنار باتری‌های نصب‌شده در هواپیما عمل خواهند کرد.

هارت اعلام کرده باتری‌ها فقط روی زمین شارژ می‌شوند و شارژ کامل آن‌ها حدود ۳۰ دقیقه زمان می‌برد. سازنده، بُرد تمام‌الکتریکی تا ۱۲۵ مایل (۲۰۰ کیلومتر) را با اتکا صرف به باتری‌ها اعلام می‌کند؛ در صورت فعالیت توربوژنراتورها به‌عنوان افزایش‌دهنده بُرد، این رقم به ۷۴۵ مایل (۱,۲۰۰ کیلومتر) می‌رسد.

هارت تغییرات ES-36 را حاصل درس‌هایی می‌داند که از نمونه نمایشی تمام‌مقیاس X1 آموخته است. X1 که نخستین‌بار در ماه اوت پرواز کرد، از سوی شرکت به‌عنوان بزرگ‌ترین هواپیمای باتری‌الکتریکی پروازکرده تا امروز و نخستین نمونه پیش‌تولیدی هواپیمای مسافربری الکتریکی جهان معرفی شده است. هارت می‌گوید تجربه کار با این نمونه نمایشی، تغییرات طراحی فعلی ES-36 را شکل داده است.

در حال حاضر، برای اعلام محل به‌کارگیری ES-36های JSX هنوز زود است. هارت و JSX اشاره می‌کنند که این هواپیما برای مسیرهای کوتاه‌برد در نظر گرفته شده و از نقاطی در شبکه JSX مانند سانتا مونیکا، شهرستان وستچستر، ناپلز و دره ناپا نام می‌برند، اما هیچ مسیر یا برنامه استقرار مشخصی را تأیید نکرده‌اند.

هارت می‌گوید ساخت نخستین نمونه آزمایشی ES-36 را در تأسیسات خود در لس‌آنجلس آغاز کرده و نخستین پرواز آن را برای نیمه دوم سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی کرده است. این شرکت به‌دنبال دریافت گواهی‌نامه FAA Part 25 خواهد بود که هواپیماهای حمل‌ونقل مسافر با ۱۰ صندلی یا بیشتر را در بر می‌گیرد و می‌گوید موفقیت در آزمایش‌ها و دریافت گواهی‌نامه می‌تواند حدود سه سال بعد، مسیر آغاز بهره‌برداری تجاری را هموار کند. هارت در حال حاضر انتظار دارد ES-36 در سال ۲۰۳۱ وارد خدمت شود.

هارت اعلام می‌کند ES-36 در مقایسه با هواپیماهای منطقه‌ای موجود، دست‌کم ۴۰ درصد هزینه عملیاتی کمتری خواهد داشت.