ربات های انسان نما در کارخانهٔ ب ام و؛ چشم انداز تولید

مقاله

ربات های انسان نما در کارخانهٔ ب ام و؛ چشم انداز تولید

ب‌ام‌و پس از آزمایش‌های اولیه در اسپارتنبورگ، ربات‌های انسان‌نما را به لایپزیگ می‌آورد تا عملکرد آنها در خط تولید آلمانی را بسنجد؛ بررسی تطبیق‌پذیری، تاثیر بر اشتغال و چالش‌های فنی رباتیک صنعتی.

زمان مطالعه: 4 دقیقه
دنبال کردن در گوگل

در کف یک کارخانه شلوغ در اسپارتنبورگ، کارولینای جنوبی، چیزی غیرمعمول بی‌سروصدا بین خطوط مونتاژ قدم می‌زد. نه یک مهندس جدید. نه یک تکنسین. یک ربات انسان‌نما.

آزمایش ب‌ام‌و با ماشین‌های دوپا — ربات‌هایی که با بدنی شبیه انسان حرکت و کار می‌کنند — از مرحله کنجکاوی فراتر رفته است. پس از ماه‌ها آزمایش در دنیای واقعی در ایالات متحده، این خودروساز حالا قصد دارد این ایده را به اروپا گسترش دهد و مرحله بعدی آزمایش رباتیک خود را به کارخانه لایپزیگ در آلمان منتقل کند.

پیام از مونیخ روشن است: کارخانهٔ آینده ممکن است شبیه چیزی نباشد که انتظار داریم.

در طول برنامهٔ آزمایشی اولیه، ب‌ام‌و با استارتاپ رباتیک Figure AI همکاری کرد و ربات‌های انسان‌نمای Figure 02 را در مجموعهٔ اسپارتنبورگ مستقر کرد. در حدود یازده ماه، آن دستگاه‌ها به اعضای فعالی از اکوسیستم تولید تبدیل شدند. آنها در شیفت‌هایی حدود ده ساعت — عمدتاً محدود به ظرفیت باتری — کار کردند و در مونتاژ بیش از ۳۰٬۰۰۰ خودرو به‌ویژه مدل‌های BMW X3 کمک کردند.

مجموعاً این ربات‌ها بیش از ۲۰۰ مایل در کف کارخانه راه رفتند. وظیفهٔ اصلی‌شان چه بود؟ انجام وظایف تکراری مانند جابجا کردن و قرار دادن قطعات با دقت میلی‌متری. در مجموع، آنها در جابجایی بیش از ۹۰٬۰۰۰ قطعهٔ مجزا در طول خط تولید نقش داشتند.

در نگاه نخست ممکن است این مسئله انقلابی به‌نظر نرسد. اما برای ب‌ام‌و، پیشرفت واقعی سرعت تطبیق فناوری با شرایط واقعی کارخانه بود.

الگوهای حرکتی آموزش‌دیده در محیط‌های آزمایشگاهی کنترل‌شده سریع‌تر از انتظار مهندسان به شیفت‌های تولید منتقل شدند. با اتصال ربات‌ها از طریق رابط‌های استاندارد به اکوسیستم داخلی Smart Robotics ب‌ام‌و، این دستگاه‌ها توانستند بدون اختلال عمده کنار سیستم‌های خودکار موجود کار کنند.

«دیجیتال‌سازی رقابت‌پذیری تولید ما را — هم در اروپا و هم در سطح جهانی — بهبود می‌بخشد»، میلان ندلیکوویچ، عضو هیئت‌مدیرهٔ ب‌ام‌و مسئول تولید گفت. به گفتهٔ او، ترکیب تخصص مهندسی و هوش مصنوعی افق‌های کاملاً جدیدی را در داخل کارخانه‌ها باز می‌کند.

گامی محتاطانه به عصر انسان‌نما

با این حال، دیدگاه اهمیت دارد. علیرغم عناوین خوشبینانه، پروژهٔ اسپارتنبورگ بی‌شک یک برنامهٔ آزمایشی بود. تنها تعداد کمی ربات درگیر بودند و مسئولیت‌های آنها به‌دقت کنترل می‌شد.

این نکته اغلب در روایت گستردهٔ صنعتی گم می‌شود. در حال حاضر، تقریباً هر خودروساز بزرگ به‌نوعی با ربات‌های انسان‌نما آزمایش می‌کند. مرسدس‑بنز در حال ارزیابی ربات‌های Apollo از Apptronik برای وظایف لجستیکی است. هیوندای در سال ۲۰۲۱ با تصاحب شرکت Boston Dynamics گامی چشمگیر برداشت و ربات Atlas را به‌عنوان یک نیروی بالقوهٔ آینده در کارخانه قرار داد. تسلا همزمان با تبلیغات پرصدا ربات انسان‌نمای Optimus، به‌سمت تمرکز گسترده‌تر بر هوش مصنوعی و رباتیک گرایش نشان داده است.

جذابیت این ایده روشن است. رباتی که با بدنی شبیه انسان ساخته شده، به‌طور نظری می‌تواند در فضاهایی که برای انسان طراحی شده‌اند کار کند — بالا رفتن از پله‌ها، حمل جعبه‌ها یا کار با ابزارهایی که ابتدا برای ماشین‌ها طراحی نشده‌اند.

اما نظریه و واقعیت به‌ندرت هم‌زمان پیش می‌روند.

ربات‌های انسان‌نمای امروزی هنوز گران، پرمصرف و از نظر مکانیکی پیچیده هستند. آنها نیاز به نگهداری تخصصی دارند و هنوز در بسیاری از وظایف کندتر از کارگران ماهر انسانی عمل می‌کنند. بسیاری از ویدیوهای تبلیغاتی جذاب که در اینترنت منتشر می‌شوند، ربات‌ها را در اجرای روال‌های ساده تحت شرایط بسیار کنترل‌شده نشان می‌دهند.

و سپس نوبت به جنبهٔ انسانی ماجرا می‌رسد.

کارخانه‌ها از دهه‌ها پیش روی ربات‌های صنعتی حساب کرده‌اند، از زمانی که جنرال موتورز اولین بازوی برنامه‌پذیر Unimate را در سال ۱۹۶۱ نصب کرد. آن دستگاه‌ها تولید را دگرگون کردند، اما معمولاً به زمین محکم بسته و فقط یک حرکت تکراری را انجام می‌دادند. ربات‌های انسان‌نما متفاوت‌اند — آن‌ها متحرک، تطبیق‌پذیر و بالقوه قادر به جایگزینی وظایفی هستند که سنتاً توسط انسان‌ها انجام می‌شده است.

این احتمال تشکل‌های کارگری را نگران می‌کند. برنامهٔ هیوندای برای شروع معرفی ربات‌های Atlas شرکت Boston Dynamics در اواخر این دهه، قبلاً واکنش قوی اتحادیه‌ها در کرهٔ جنوبی را برانگیخته است. در آلمان نیز اتحادیهٔ قدرتمند IG Metall هشدار داده که گسترش کار روباتیک ممکن است در نهایت بر اشتغال در بخش تولید تأثیر بگذارد.

ب‌ام‌و در پیام‌رسانی خود محتاط بوده است. مدیران شرکت تأکید می‌کنند که ربات‌های انسان‌نما برای کارهای تکراری یا جسمی-سنگین در نظر گرفته شده‌اند و ممکن است کارکنان انسانی را آزاد کنند تا روی وظایف کمتر طاقت‌فرسا تمرکز کنند.

اینکه نیروی کار این روند را چگونه ببیند، همچنان پرسشی باز است.

فعلاً، آزمایش لایپزیگ ب‌ام‌و میدان آزمون بعدی خواهد بود. به‌جای واحدهای Figure به‌کار رفته در ایالات متحده، کارخانهٔ آلمانی ربات‌های انسان‌نمای شرکت Hexagon Robotics با نام AEON را ارزیابی خواهد کرد. مهندسان امیدوارند محیط جدید نشان دهد که این ماشین‌ها چگونه با تنظیمات تولید متفاوت سازگار می‌شوند.

یک چیز قطعی است: خودروسازان بیش از پیش می‌خواهند فقط به‌عنوان شرکت‌های خودروسازی شناخته نشوند بلکه به‌عنوان شرکت‌های فناوری مطرح شوند.

و هیچ چیزی این جاه‌طلبی را بهتر از رباتی که از میان کارخانه راه می‌رود، نشان نمی‌دهد.

نظر بگذارید

نظرات (4)

بهمن_اندیشه

فکر میکنم این حرکت خیلی رو به برندینگ می‌ره تا فقط تولید. وقتی ربات ها کف کارگاه راه می‌رن، معلومه که فناوری تبدیل به نماد شرکت میشه.

فلک_فراسو

این ادعای سازگاری با خط تولید چقدر واقعیه؟ آیا استاندارد ایمنی واقعی رو دارن یا باز هم فقط نمایش؟ اتحادیه‌ها چطور پذیرش می‌کنن؟

نوری_آیرون

هزینه نگهداری و اخلاق کارگری خیلی مهمه. اگر واقعاً سود بده، ممکنه به اجبارها هم منجر بشه؟

پرتو_ریل

واو این ربات‌های آدم‌نما واقعاً آینده رو لمس می‌کنن، اما واقعاً کارگران کنار گذاشته می‌شن یا این فقط یه آزمایش ساده هست؟