جیلی از متانول عقبنشینی نمیکند. در واقع، این شرکت در حالی به طور فزایندهای به این سوخت تمایل نشان میدهد که صنعت بیش از پیش درگیر وسایل نقلیه برقی مبتنی بر باتری لیتیومی شده است.
در مجمع توسعه وسایل نقلیه الکتریکی هوشمند چین ۲۰۲۶، رئیس هیئت مدیره جیلی، لی شوفو، موضع شرکت را به روشنی بیان کرد. به نظر او، وسایل نقلیه برقی باتریمحور لیتیومی میتوانند در مقایسه با مدلهای مشابه با سوخت متانول حدود دو برابر وزن بیشتری داشته باشند؛ تفاوتی که وقتی بحث از خودروهای تجاری، حملونقل بار و لجستیک سنگین مطرح میشود، از آنچه بیشتر مردم فکر میکنند بسیار مهمتر است.
چرا جیلی معتقد است متانول هنوز جای رشد دارد
لی به مجموعهای از اقدامات سیاستی اخیر چین اشاره کرد که به خوانش جیلی، در را برای سوختهای جایگزین بازتر کردهاند. دستورالعملی در ژوئیه ۲۰۲۴ درباره تسریع گذار جامع به اقتصاد سبز، زیرساختهای شارژ، تعویض باتری، هیدروژن و متانول را بهعنوان بخشی از این تحول گسترده نام برد. سپس در اکتبر ۲۰۲۴، شش نهاد دولتی بهطور مشترک توسعه پایگاههای یکپارچه انرژیهای تجدیدپذیر شامل باد، خورشیدی، هیدروژن، آمونیاک و متانول را تشویق کردند.
برای لی، این موارد سروصدای پسزمینه نیستند. این یک سیگنال است. او این سیاستها را آغاز جایگزینی در مقیاس بزرگ در سیستم انرژی داخلی چین خواند و متانول را بهعنوان یکی از رقبا جدی و نه تنها یک آزمایش حاشیهای مطرح کرد.
استدلالی که جیلی بارها به آن بازمیگردد ساده است: چگالی انرژی. لی گفت چگالی انرژی متانول بیش از ده برابر باتریهای یون‑لیتیوم است و به گفته او این امر به خودروهای سوختمتانولی اجازه میدهد ظرفیت حملونقل مشابه را بدون پرداخت هزینه سنگینی وزن ارائه دهند. این موضوع اهمیت زیادی دارد، بهخصوص زمانی که خودرو محموله حمل میکند نه فقط مسافران.
او همچنین استدلال کرد که وسایل نقلیه برقی سنگینتر بهخاطر وزن بیشتر انرژی بیشتری مصرف میکنند، مشکلی که در کاربردهای تجاری که هموزن محموله، برد و هزینههای عملیاتی تحت فشار هستند واضحتر میشود. او اذعان کرد که خودروهای برقی باتریمحور در چین قبلاً دستاورد بزرگی داشتهاند، اما وزن هنوز درها را برای گزینههای دیگر باز نگهداشته است.
علاقه جیلی به متانول موضوع جدیدی نیست. این شرکت بیش از دو دهه روی فناوری خودروهای متانولی کار کرده است، خیلی پیش از آنکه صحبت درباره تنوع سوخت و راهبردهای چندمسیره انرژی مرسوم شود.
اولین برنامه آزمایشی رسمی خودروهای متانولی چین در سال ۲۰۱۲ تحت نظارت وزارت صنعت و فناوری اطلاعات آغاز شد و سپس فاز ارزیابی و گسترش ملی گستردهتری دنبال شد. بعدها، در ۲۰۱۹، هشت نهاد مرکزی دولتی بهطور مشترک راهنماییهایی برای ترویج خودروهای متانولی در مناطقی که این سوخت منطقی است صادر کردند. طبق ارائه جیلی در مجمع، از آن زمان ایده در ۳۹ شهر در ۲۰ استان سطح بالا گسترش یافته و بیش از ۸۰ اقدام سیاستی از آن پشتیبانی کردهاند.
این عمق سیاستی کمک میکند توضیح دهیم چرا جیلی دست از تلاش برنداشته است. متانول دیگر بهعنوان یک پروژه علمی دیده نمیشود. اکنون در دنیای واقعی آزمایش میشود.
یکی از نشانهها سدان گلکسی استارشاين 6 است. یک پرونده اخیر نسخه هیبرید پلاگین متانولی را نشان داد که با یک موتور ۱.۵ لیتری با قدرت ۹۳ کیلووات عرضه میشود. روی کاغذ عددی متواضع است، اما نکته راهبردی مهمتر است: جیلی متانول را به سکوی خودروهای سواری رایج وارد میکند بهجای اینکه آن را محدود به ناوگان نمایشگاهی نگه دارد.
و سپس مسابقات موتوری قرار دارد. چون اگر یک پیشرانه بتواند فشار و شرایط سخت رقابت را تحمل کند، اعتبار متفاوتی کسب میکند که بروشورها هرگز نمیتوانند بدهند. جیلی پیشتر پس از تستهای زمستانی برنامهای برای مسابقات موتوری مبتنی بر متانول راهاندازی کرده بود و از موتوری سخن گفت که کاملاً با سوخت M100 متانول سازگار است. هدف فقط سرعت نبود، بلکه اثبات عملکرد در شرایط سخت بود.
اما از دید لی، شاید قویترین دلیل برای متانول هنوز در خودروهایی باشد که بیشتر مردم از نزدیک آنها را نمیبینند: کامیونها، اتوبوسها، ناوگانهای سنگین. جاهایی که هر کیلوگرم اهمیت دارد و هزینه کل مالکیت با دقتی تقریباً دردناک رصد میشود.
او خودروهای متانولی را بهعنوان پاسخی عملی برای آن بخشها قاببندی کرد، بهویژه زمانی که سوخت از منابع تجدیدپذیر تولید شود و در زنجیره تأمین کمکربن گستردهتری قرار گیرد. در آن ساختار، مزایا تنها فنی نیستند؛ اقتصادیاند، عملیاتیاند و ساختاریاند.
جیلی همچنین از مجمع برای بهروزرسانی اهداف صادراتی خود استفاده کرد. یانگ شوئیانگ، معاون ارشد گروه هولدینگ جیلی، گفت شرکت در سهماهه اول ۲۰۲۶ بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ دستگاه خودرو صادر کرده که رشد ۱۲۶ درصدی نسبت به سال قبل را نشان میدهد و وسایل نقلیه جدید انرژی سهم قابلتوجهی داشتند. او افزود که شرکت هدف صادرات سالانه خود را از ۶۴۰٬۰۰۰ دستگاه به ۷۵۰٬۰۰۰ دستگاه افزایش داده است.
این عدد بزرگی است. اما داستان بزرگتر ممکن است اصرار جیلی بر عدم تلقی خودروهای برقی باتریمحور بهعنوان تنها راه پیشرو باشد. در حالی که بخش بزرگی از صنعت به سمت یک راهحل غالب میشتابد، جیلی همچنان برای نقشه انرژی گستردهتری استدلال میکند. به نظر این شرکت، متانول شایستگی داشتن جایگاهی در میز تصمیمگیری را دارد.





گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (4)
یه جورایی حس میکنم جیلی داره روی یه مسیر فرعی ولی جدی شرط میبنده. بد هم نیست، همه که نباید یه راه برن
من فقط میپرسم زیرساختش چقدره؟ اگه پمپ و تولیدش درست جا نیفته، این حرفا رو کاغذ میمونه
خب برای کامیون و ناوگان سنگین منطقیه، وزن باتری یه دردسر واقعیه. شاید جیلی یه چیزی میدونه که بقیه فعلا نه
جالب بود، ولی هنوز حس میکنم متانول توی بازار عمومی راه سختی داره... مخصوصا با این حجم از EV ها