بلندای دو متر و هجده سانتیمتر، سیاهپوش و با آرامشی که بسیاری از تازهکارها آرزویش را دارند، ربات جدید تویوتا سییوئی ۷ برای شوی نمایشی نیامده است. او اینجاست تا امتیاز کسب کند.
این نکته به تنهایی چیزهای زیادی درباره جهتگیری تویوتا میگوید. این شرکت ممکن است بیشتر بهعنوان بزرگترین خودروساز جهان شناخته شود، اما تاریخ آن محدود به خودروها نبوده است. خیلی قبلتر از آنکه سدان، شاسیبلند یا هیبرید بسازد، تویوتا در صنعت نساجی آغاز به کار کرد و در اوایل قرن بیستم ماشینهای بافندگی خودکار توسعه داد. خودروها بعدها آمدند. اکنون برند با ماشینی که میتواند شوت بزند، دریبل کند و با دقتی حیرتانگیز روی زمین بسکتبال حرکت کند، به رباتیک ورود کرده است.
سییوئی ۷ اولین حضور عمومی خود را در یک بازی خانگی آلوارک توکیو در تویوتا آرنا در توکیو داشت و فصل جدیدی را در پروژه سییوئی شرکت رقم زد. آنچه در ۲۰۱۷ بهعنوان ابتکاری داوطلبانه در انجمن مهندسی تویوتا آغاز شد، به یکی از عجیبترین و جذابترین آزمایشها در زمینه هوش مصنوعی و کنترل حرکت تبدیل شده که از سوی هر خودروسازی ارائه شده است.
و این اولین تلاش نیست. نسخههای قبلی سییوئی پیش از این شهرت جدیای بهدست آوردهاند. در ۲۰۱۹، این ربات رکورد جهانی گینس را برای بیشترین پرتاب آزاد پیاپی توسط یک ربات انساننما دریافت کرد و بهطور باورنکردنی ۲۰۲۰ پرتاب متوالی را وارد سبد کرد. این عدد هنوز هم غیرقابلباور بهنظر میرسد. حقیقت دارد. سپس در ۲۰۲۴، سییوئی ۶ رکورد دیگری ثبت کرد و دورترین شوت بسکتبال توسط یک ربات انساننما را با فاصله ۲۴.۵۵ متر بهنام خود نوشت.

بیش از یک ترفند شوتزنی
سییوئی ۷ جهش بسیار بزرگتری را نشان میدهد. تویوتا آن را یک تغییر کامل مدل توصیف میکند و این توصیف منطقی بهنظر میرسد. نسخههای قبلی در نقشهای تخصصی بسیار تأثیرگذار بودند. این نسخه بیشتر شبیه یک بازیکن واقعی زمین است. میتواند آزادانه حرکت کند، توپ را دریبل کند و با حرکاتی طراحیشده برای القای حس طبیعی و انسانی شوت بزند. این اهمیت دارد، زیرا چالش دیگر تکرار یک پرتاب کامل نیست؛ بلکه خواندن محیط، تنظیم موقعیت، کنترل توپ و اتخاذ همه آن تصمیمات جسمی در کسری از ثانیه است که وقتی یک ورزشکار انجام میدهد، بیزحمت بهنظر میرسند.
این ربات با شبکهای از دوربینها و حسگرها که از سر تا چرخ قرار گرفتهاند به این هدف میرسد. در کنار هم، آنها به سییوئی ۷ اجازه میدهند فاصله، زاویه، زمانبندی و کنترل توپ را بهصورت لحظهای تحلیل کند و سپس نیروی لازم و مسیر مورد نیاز برای شوت را محاسبه نماید. به بیان دیگر، این تنها یک نماد پرزرقوبرق برای سرگرمی زمان استراحت نیست؛ بلکه نمونهای سیار از بینایی ماشینی، کنترل تعادل و مهندسی دقیق است.
ظاهرش هم متناسب است. با یونیفرم سیاه برند تویوتا و تکیه بر دو چرخ، سییوئی ۷ حضوری میان تماشاگران ورزشی و دنیای علمیتخیلی دارد. ارتفاع آن ۲.۱۸ متر و وزنش ۷۴ کیلوگرم است، که آن را بلندتر از بسیاری از بازیکنان حرفهای بسکتبال و سبکتر از چیزی میکند که ممکن است برای ماشینی با این سطح سختافزار انتظار داشته باشید.
اگر کنجکاو باشید که هزینه افزودن یکی به ترکیب خیالپردازیتان چقدر خواهد بود، برآورد حدودی آن براساس نرخهای فعلی تبدیل ارز تقریباً ۱۳۸٬۰۰۰ یورو است. دقیقاً هزینهای برای عمق نیمکت مقرونبهصرفه نیست.
اما آنچه سییوئی ۷ را جالب میکند صرفاً توانایی وارد کردن توپ به سبد نیست. روش استفاده تویوتا از قالبی بازیمحور برای نمایش قابلیتهای عمیقتر رباتیک و هوش مصنوعی است که اهمیت دارد. زمین بسکتبال میدان آزمونی بهطرز شگفتانگیزی سخت است. دقت، تکرارپذیری، حرکت و سازگاری در زمان واقعی را میطلبد. وقتی همه اینها را در کنار هم بگذارید، سییوئی ۷ بیش از یک نوآوری گذرا میشود؛ نمایانگری از چگونگی تفسیر سیستمهای رباتیک پیشرفته از جهان فیزیکی و واکنش آنها با ظرافت فزاینده است.
هنوز کامل نیست، و صادقانه بگویم، شاید همین بخشی از جذابیتش باشد. نقصهای گاهبهگاه به شما یادآوری میکنند که این هنر سینمایی نیست؛ این مهندسی در حال حرکت است که در معرض دید عموم یاد میگیرد و تکامل مییابد. ممکن است تویوتا هنوز رباتهای ورزشکاری نسازد که بخواهند لیگ NBA را به چالش بکشند، اما با سییوئی ۷ چیزی بسیار جالبتر از یک نمایش ساده ساخته است. ماشینی ساخته که ورزش را به یک زمین آزمون برای آینده تبدیل میکند.





گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (3)
خوبیش اینه که فقط نمایش نیست. ولی خب، تا وقتی توپ رو چند بار پشت سر هم نزنه من هنوز یه ذره شک دارم...
اینکه تویوتا از نساجی رسیده به رباتی که دریبل میزنه، خودش یه فیلمه. هنوزم فکر کنم بیشتر از شوتش، دقت کنترل حرکتش مهمه.
واقعاً جالبه که یه خودروساز داره اینجوری وارد رباتیک میشه... ولی ۱۳۸ هزار یورو برای یه ربات بسکتبالی؟ یه کم فضاییه 😅