وقتی آخرین میسترال از دروازه‌های مولشهیم بوگاتی بیرون آمد، بیشتر شبیه پرده‌پایانی بود تا یک تحویل. آن رعدِ کابین‌باز با خود آخرین تپش کارخانه‌ای موتور افسانه‌ای ۸٫۰ لیتری دبلیو۱۶ را به همراه داشت، پیشرانه‌ای که نسلِ ابرخودروها را شکل داد.
آخرین خروش از مولشهیم
میسترال که اوایل ۲۰۲۴ رونمایی شد، هرگز قرار نبود صرفاً یک چیرون بی‌سقف باشد. برای اینکه یک هایپرکار کابین‌باز رفتار یک بوگاتی اصیل را نشان دهد، مهندسان مونوکوک فیبرکربن را از نو ساختند و آیرودینامیک را دوباره تنظیم کردند. هر تغییر هدفی داشت: سختی برای دقت، جریان هوا برای پایداری و یکپارچگی بسته‌بندی تا دبلیو۱۶ بتواند بدون مهار آواز بخواند.
تنها ۹۹ دستگاه ساخته شد. هر کدام از همان موتور ۸٫۰ لیتری چهار توربوشارژر دبلیو۱۶ استفاده می‌کنند که نیرویی خیره‌کننده برابر با ۱۶۰۰ اسب‌بخار و ۱۶۰۰ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند. این ارقام به عملکردی می‌انجامند که هنوز مثل یک چالش به نظر می‌رسد: صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت در ۲٫۴ ثانیه، صفر تا ۲۰۰ در ۵٫۶ ثانیه، صفر تا ۳۰۰ در ۱۲٫۱ ثانیه و حدود صفر تا ۴۰۰ در حدود ۲۹ ثانیه.
سپس رکوردی آمد که جای میسترال را در تاریخ تثبیت کرد. اواخر ۲۰۲۴، اندی والاس، برنده پیشین لو مان و راننده تست کارخانه‌ای بوگاتی، میسترال را به پیست آزمایشی پابنبورگ در آلمان برد و به سرعت ۴۵۴ کیلومتر بر ساعت رسید. این عدد ۳۴ کیلومتر بر ساعت بالاتر از هدف رسمی مدل قرار می‌گیرد و تضمین می‌کند میسترال سریع‌ترین خودروی تولیدی کابین‌باز تاریخ باقی می‌ماند.
هر ۹۹ دستگاه در زمان عرضه فروخته شدند و به ندرت در بازار ثانویه ظاهر می‌شوند. وقتی یکی به بازار می‌آید، معمولاً قیمت‌های سنگینی دارد. پرداخت مبالغی بسیار بالاتر از ۹٫۲ میلیون یورو برای فرصت مالکیت آخرین خودروی جاده‌ای مجهز به موتور دبلیو۱۶ دور از انتظار نیست.
بوگاتی رو به جلو حرکت می‌کند. پروژه بزرگ جدید، دبلیو۱۶ را کنار می‌گذارد و به سمت یک موتور احتراق داخلی وی۱۶ ۸٫۳ لیتری می‌رود که ۱۰۰۰ اسب‌بخار و ۹۰۰ نیوتن‌متر تولید می‌کند، و با سه موتور الکتریکی همراه می‌شود تا خروجی ترکیبی به ۱۸۰۰ اسب‌بخار برسد. این فصل جدیدی است، از نظر فناوری بلندپروازانه و بسیار متفاوت در شخصیت.
اما میسترال فراتر از یک دستاورد فنی است. آن فصل و لحظه‌ای از داستان بوگاتی است: یک وداع پرطنین و باددرصورت برای نیروی محرکه‌ای که به افسانه بدل شد. برای کلکسیونرها، مهندسان و علاقه‌مندان به درام مکانیکی، آن میسترال نهایی همیشه شبیه یک پایان خواهد بود و هم‌زمان نشان می‌دهد برخی موتورها سزاوار اجرای دوباره‌اند، حتی اگر دیگر هرگز روشن نشوند.
گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (2)
دبلیو۱۶ داره می‌ره و یه جور غم عجیب داره. ۴۵۴ تا هم با روباز؟ دیگه دیوونگیه 😅
واقعاً وداع باشکوهیه... ولی ۹ میلیون یورو؟! آدم فقط می‌تونه نگاه کنه و آه بکشه.