میتسوبیشی و ورود ربات های انسان نما به تولید صنعتی

تصور کنید خط تولیدی که ماشین‌ها به شما نگاه می‌کنند. نه بازوهای رباتیک، بلکه دستیاران ایستاده به شکل انسان که در راهروهایی حرکت می‌کنند که پیش‌تر پر از کارگران بود. این تصویر دارد به برنامه میتسوبیشی تبدیل می‌شود.

راه‌اندازی مجدد کف کارخانه

در مواجهه با کم‌شدن نیروی کار و فشار برای نوسازی، خودروساز ژاپنی به‌صورت خاموش با هایلندرز، استارتاپی جداشده از دانشگاه توکیو، همکاری کرده تا ربات‌های انسان‌نما را توسعه داده و به تولید انبوه برساند. میتسوبیشی پیش‌تر سرمایه‌ای در این استارتاپ تزریق کرده و می‌گوید در صورت پیشرفت توسعه، تامین مالی بیشتری نیز ممکن است صورت بگیرد.

این برنامه جاه‌طلبانه است. تولید از سال ۲۰۲۷ در بخش‌هایی خالی از کارخانه موتورسازی میتسوبیشی در کیوتو آغاز خواهد شد، با هدف اولیه تولید هزار واحد در ماه. نسل اول این ربات‌ها وظایف نیازمند قدرت تکراری و دقت ثابت را بر عهده خواهند داشت: جابه‌جایی قطعات، جوشکاری و مونتاژ موتور. کار ساده، شاید؛ اما به‌طور قطع حیاتی.

چرا شکل انسان‌نما؟ یکی از دلایل این است که می‌توانند در فضاهایی که برای انسان طراحی شده‌اند بدون بازطراحی گران‌قیمت کارخانه حرکت کنند. یک ربات انسان‌نما می‌تواند از پله بالا برود، به گیج‌های موجود دسترسی پیدا کند و طبیعی‌تر از یک بازوی رباتیک ثابت کنار همکاران انسانی کار کند. این انتخابی عمل‌گرایانه است، نه جلوه‌ای نمایشی.

تاکائو کاتو، مدیرعامل میتسوبیشی، این پروژه را فرصتی برای ساختن یک سکوی صنعتی جدید تصویر کرد که در آن انسان‌ها و ربات‌ها کنار هم کار می‌کنند. او این گام را فرصتی برای تعمیق دانش فنی و تجاری شرکت در رباتیک انسان‌نما و در عین حال حل گلوگاه‌های واقعی تولید در داخل کشور می‌داند.

اگر این ماشین‌ها در خطوط میتسوبیشی موفق شوند، شرکت بررسی خواهد کرد که آنها را به سایر تولیدکنندگان نیز بفروشد.

بعد تجاری این موضوع اهمیت دارد. میتسوبیشی می‌گوید این نخستین همکاری شناخته‌شده بین یک خودروساز و یک شرکت رباتیک است که صراحتاً بر هدف تولید انبوه نیروی کار انسان‌نما متمرکز است. برخلاف برخی رقیبان، خودروساز قصد دارد تولید را درون شرکت حفظ کند و از زنجیره تأمین خودرویی موجود برای افزایش مقیاس تولید استفاده کند.

سؤالاتی مطرح است. پروتکل‌های ایمنی چگونه تغییر خواهند کرد وقتی ربات‌های دوپا در کنار انسان‌ها فضا را به اشتراک می‌گذارند؟ نگهداری، به‌روزرسانی نرم‌افزار و قابلیت اطمینان بلندمدت در کف خشن کارخانه چه وضعی خواهد داشت؟ میتسوبیشی و هایلندرز باید به همه اینها پاسخ دهند پیش از آنکه ربات‌ها از مرحله آزمایشی به استقرار کامل برسند.

با این حال، این پروژه نشان‌دهنده روندی گسترده‌تر است: خودروسازان دیگر فقط خودرویی نمی‌سازند. آن‌ها ابزارها و نیروی کار پشت هر خودرو را بازاندیشی می‌کنند. اگر ریسک میتسوبیشی موفق شود، ممکن است به‌زودی خطوط مونتاژ آشنایی را ببینیم که با موجوداتی تقریباً انسان‌نما پر شده‌اند که کار سنگین را انجام می‌دهند و انسان‌ها به نظارت، کنترل کیفیت و کارهای مهارتی‌تر منتقل می‌شوند. این موضوع به سؤالی دیگر می‌انجامد: وقتی دستیار از کارخانه خارج شود، آینده تولید چگونه به نظر خواهد رسید؟