تصور کنید بولید مانند سوار اسب یک شوالیه زنده شده است: همان قلب خشمگین، اما بهجای آیرودینامیک در پوششی زرهپوش پیچیده شده است. این تصویر دستریه را بهتر از هر جدول مشخصاتی توضیح میدهد. قسمتی مجسمه، قسمتی خودروی مسابقهای و بهروشنی بوگاتی است.
زره و اصالت
دستریه سومین خلق از برنامه Solitaire بوگاتی است، پس از برویار و اِفکاپی هومَژ. اما این یکی حس یک مانیفست را دارد. یک کلکسیونر نامشخص از کارخانه خواست تا بولید مخصوص پیست را بگیرد و آن را بدون بالهها، بالها و دهانههای معمول بازتفسیر کند؛ کمتر درباره کاهش کسری ثانیه و بیشتر درباره یک زبان بصری جدید که ممکن است در مدلهای آینده طنینانداز شود.

اسم عمدی است. دستریه بهمعنای اسب جنگی ارجدار شوالیههای قرون وسطی بود: قدرتمند، نادر و ساختهشده برای نمایش. بوگاتی به این میراث گردن نهاد و با فلزات چکشخورده اطراف محفظه موتور کار کرد که وقتی نور به آن میتابد مانند صفحات زره جلوه میکند. این اثر نمایشی و عجیباً شاعرانه است.
رنگآمیزی نیز نقش بزرگی دارد. بدنه در مرتفعترین نقطه تنها یک متر بالاتر از زمین قرار گرفته و در پوششی سفارشی به نام سفایر سلسته قرار دارد؛ آبی با درخششی چون الماس که اشارهای به مشهور تایپ ۵۷ اسسی آتلانتیک دارد. این اشاره تاریخی با یک پلاک حکلیزری دستساز بالای شیشه جلو که تصویری از تایپ ۵۷جی تنک و آتلانتیک را نشان میدهد تقویت شده، و بدینوسیله گذشته و حال را در فلز و رنگ پیوند میدهد.
تمام اجزای مکانیکی دستنخورده باقی ماندهاند. دستریه هنوز از موناکوک فیبرکربنی بولید و پیشرانه W16 هشتلیتری چهار توربو، با قدرت اسمی ۱۵۷۸ اسب بخار، استفاده میکند. بنابراین بله: شتاب حسی همان است. اما نیت تغییر کرده است. جایی که بولید برای زمانهای دور پیست فریاد میزند، دستریه برای مجذوبکردن طراحی شده؛ شیئی که بهطور برابر اجرا میکند و فریب میدهد.

تغییرات بصری فراتر از زره نیز وجود دارد. جلوپنجره شکل نعل اسب پهنتر از نمونه بولید است؛ عقب به یک المان مجسمهای شبیه بال که یادآور شیِرون پروفیلیه است ادغام میشود. اندازه چرخها از تنظیم پیستمحور بولید به موضعی متعادلتر تغییر کردهاند: جلو ۲۰ اینچ و عقب ۲۱ اینچ. بهطور متناسب بزرگ، عمدی.

کابین یک فکر ثانویه نیست. بوگاتی سختی و سادگی خودروی مسابقهای را کنار گذاشت و داخل را با سه جنس — چرم، نوباک و یک پارچه سهبعدیبافته — مانند خیاطی مد، آراست. الیاف مسی نقش هالهای میسازند، دوختهای متضاد بر پشتسریها و کنسول وسط نقشدار شدهاند، و جزئیات فلزی چکشخورده بهطور محتاطانه روی دستگیره در، دریچههای هوا و هاب فرمان میدرخشند. یک پرچم کوچک فرانسوی در قاب داخلی دوخته شده است، امضایی کوچک که نسب خودرو را بنا میکند.

دستریه بهصورت واقعی در هفته خودرو مونتری رونمایی خواهد شد، اما بوگاتی پیشتر تصاویری را منتشر کرده که عدالت را نسبت به نمایشیبودن خودرو ادا میکنند. یک راز باقی میماند: قیمت. انتظار رقمی محکم در بازه هشترقمی پایین یورو را داشته باشید، هرچند بوگاتی مبلغ دقیق را خصوصی نگه داشته است.
دیدن یک هایپرکار که روایت را بر افزایش مطلق عملکرد ترجیح دهد نادر است. دستریه دقیقاً همین کار را میکند؛ یک شاهکار مهندسی پوشیده در زره، ساختهشده تا مدتها پس از محو شدن پرچمهای چهارخانه در یادها بماند.




گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (3)
من فقط میخوام بدونم اینا رو واقعا کسی میتونه بخره یا فقط برای نمایش و خبرسازیه؟
زرهپوش و شاعرانه؟ ترکیب عجیبیه ولی به دلم نشست، مخصوصاً اون رنگ آبی.
بوگاتی واقعاً داره ماشینو به اثر هنری تبدیل میکنه... ولی قیمتش معلوم بشه دیگه نفس نمیمونه 😅