سیستم ای بوست ایر اس آرتی: حذف تأخیر توربو و قدرت لحظه ای

آن مکث کوتاه بین فشار ناگهانی پدال گاز و آن لحظه که همه‌چیز بالاخره جان می‌گیرد وجود دارد. رانندگان از این سکوت متنفرند چون هیجان را می‌گیرد. بخش استریت اند ریسینگ تکنولوژی (اس‌آرتی) از شرکت استلانتیس فکر می‌کند راه هوشمندانه‌ای برای حذف دائمی آن مکث یافته است.

محل قرارگیری اهمیت دارد

سیستم که ای‌بوست ایر نام دارد، به طرز فریبنده‌ای ساده است. به جای تلاش برای چرخاندن شفت توربو با برق، اس‌آرتی یک کمپرسور الکتریکی را در جلوی توربوهای هدایت‌شده توسط اگزوز قرار می‌دهد و یک مسیر بای‌پس کنترل‌شده الکترونیکی تعبیه می‌کند تا در صورت نیاز هوای ورودی را از آن عبور دهد. چرخش سریع. فشار فوری. سپس با افزایش جریان اگزوز، توربوها بر عهده کار می‌گیرند.

این چیدمان باعث می‌شود ایده کمتر شبیه حقهٔ عجیب فرمول یک به نظر برسد و بیشتر شبیه مهندسی واقع‌گرایانه باشد. بله، در فرمول یک و مرسدس-ای‌ام‌جی توربوهای الکتریکی را دیده‌ایم و آئودی هم زمانی رویکرد مشابهی را روی اس‌کیو۷ امتحان کرد. اما تأکید اس‌آرتی روی یک کمپرسور بالادستی به‌علاوه مسیر بای‌پس، سخت‌افزار را ساده‌تر برای یکپارچه‌سازی نگه می‌دارد و به یک سوپرشارژر سنتی که می‌داند کی باید متوقف شود شباهت بیشتری می‌بخشد.

خلاصه: قدرت بالای توربو بدون انتظار. تأخیر شتابگیر کوتاه. تقویت مداوم در سراسر نوار دور موتور. پاسخ پدال گاز که سفت و فوری حس می‌شود، نه کشسان و نرم.

می‌خواهید اعداد؟ اس‌آرتی این مفهوم را با یک پیشرانهٔ هریکن خطی شش‌سیلندر ۳.۰ لیتری دوقلو-توربو در نمونه اولیهٔ جیپ گرند چروکی جفت کرده است. این ترکیب گزارش شده که حدود ۶۴۰ اسب بخار و ۶۰۰ پوند-فوت گشتاور تولید می‌کند که برابر با ۸۱۳ نیوتن‌متر است. این‌ها ارقام قابل‌قبولی برای خودروهای عضلانی هستند و کمپرسور الکتریکی این توان را از کارسرد فراهم می‌کند، به‌جای اینکه آن‌ها را تا زمانی که توربوها کامل بچرخند اسیر نگه دارد.

چرا این مهم است؟ توربوهای بزرگ حجم هوای زیادی جابجا می‌کنند و قدرت بالای دورهای بالا را آزاد می‌کنند، اما برای عملکرد نیاز به دور موتور دارند تا به کار بیفتند. این باعث ایجاد فاصلهٔ آشنا بین فرمان راننده و شتاب می‌شود. ای‌بوست ایر اساساً این شکاف را با تقویت تولیدشده الکتریکی پر می‌کند تا زمانی که گازهای اگزوز کار سنگین را بر عهده گیرند.

این‌طور فکر کنید: کمپرسور الکتریکی مانند یک وام کوتاه‌مدت است. فشار فوری فراهم می‌کند، سپس وقتی موتور خود قادر به حفظ تقویت شد، عقب می‌نشیند. پیچیدگی کمتر. فشار کمتر روی سخت‌افزار. بسته‌بندی آسان‌تر در موتورهای موجود نسبت به سیستم‌هایی که تلاش می‌کنند شفت توربو را مستقیماً الکتریکی کنند.

آیا این به نمایشگاه‌ها خواهد رسید؟ اس‌آرتی سریع از مرحلهٔ مفهوم به نمونهٔ اولیهٔ در حال کار پیش رفته است. این نشان‌دهندهٔ قصد جدی است، نه تمرین طراحی. اگر مهندسان بتوانند رفتار نمونهٔ اولیه را به سخت‌افزار تولیدی بدون هزینهٔ بیش از حد یا مصالحهٔ دوام ترجمه کنند، خودروهای اس‌آرتی مجهز به پیشرانهٔ هریکن در دورهای پایین هم ضربه و هم پرداخت سطح بالاتر خواهند داشت و در دورهای بالا همچنان مثل هیولا نفس خواهند کشید.

در نهایت، ای‌بوست ایر دربارهٔ کنار هم آوردن دو چیز است که رانندگان همیشه می‌خواهند: پاسخ فوری و قدرت بالا. این یک مصالحهٔ فنی انجام‌شده در جای هوشمندانه است. سؤال اکنون عملی است: آیا اس‌آرتی می‌تواند آن را به‌اندازهٔ کافی مقرون‌به‌صرفه و قابل‌اطمینان نگه دارد تا رانندگان روزمره از مزایای آن لذت ببرند؟