شیائومی خودرو: رکورد ماهانه، هشدارها و چرخش به بردافزا

عدد ۳۰ هزار شاید در نگاه اول یک رکورد ماهانه منظم به‌نظر برسد، اما هم‌زمان زنگ خطر را هم به صدا درمی‌آورد. شیائومی اتو اعلام کرده تحویل خودروهایش در اوت بالاتر از این مرز مانده و روند پنج‌ماهه رکوردشکنی را ادامه داده است؛ بااین‌حال، پشت این تیتر واقعیتی شکننده پنهان شده است.

آمار ژوئیه مشخص است: 31,267 دستگاه؛ افزایشی اندک نسبت به سال قبل، اما نزدیک به 10 درصد کمتر از ژوئن. بااین‌حال، رقم دقیق اوت اعلام نشده است و همین سکوت اهمیت دارد. شیائومی سال گذشته در اوت 36,396 خودرو تحویل داد؛ بنابراین با یک مقایسه ساده، افت محسوس به‌نظر می‌رسد.

شیائومی از ژانویه تا ژوئیه 216,322 خودرو تحویل داده است. اگر برای اوت نیز با احتیاط 30,000 دستگاه در نظر بگیریم، مجموع تحویل هشت‌ماهه به حدود 246,322 دستگاه می‌رسد. صریح‌تر بگوییم، این رقم کمتر از 45 درصد هدف جسورانه 550,000 دستگاهی لی جون، مدیرعامل شرکت، برای کل سال است. ادامه محاسبات هم بی‌رحمانه است: شیائومی برای رسیدن به هدفش باید از سپتامبر تا دسامبر به‌طور میانگین ماهانه حدود 75,900 خودرو تحویل دهد؛ رقمی نزدیک به دو و نیم برابر خروجی ژوئیه. آیا تولید می‌تواند با چنین سرعتی افزایش پیدا کند؟ این کار بسیار دشواری است.

چرخش پرریسک به سمت خودروهای بردافزا

به همین دلیل است که همه نگاه‌ها به اسکای‌نومد دوخته شده است. خانواده اسکای‌نومد که در اواخر تابستان معرفی شد، از یک تغییر راهبردی خبر می‌دهد. شیائومی به‌جای تمرکز صرف بر مدل‌های تمام‌برقی، سرمایه‌گذاری سنگینی روی خودروهای برقی بردافزا انجام داده است. این خودروها از باتری بزرگی بهره می‌برند که یک ژنراتور کوچک داخلی آن را پشتیبانی می‌کند تا در مناطقی با دسترسی محدود به ایستگاه شارژ، امکان پیمایش مسافت‌های طولانی‌تر فراهم شود.

چرا شیائومی اکنون این مسیر را انتخاب کرده است؟ برای خانواده‌هایی که نگران برد خودرو هستند و خریدارانی که در مناطقی با پوشش پراکنده شارژ سریع سفرهای طولانی دارند، یک خودروی بردافزا می‌تواند آرامش خاطر و آسودگی بیشتری به همراه داشته باشد. فروش سری اسکای‌نومد قرار است از سپتامبر آغاز شود و با دو مدل اصلی پیش برود: ان۹۰ مکس هفت‌نفره و ان۷۰ مکس پنج‌نفره؛ ضمن اینکه نسخه‌های بیشتری نیز در ادامه عرضه خواهند شد.

پرچم‌دار ان۹۰ مکس مانند یک دژ متحرک ساخته شده است. این خودرو 5,285 میلی‌متر طول و 3,080 میلی‌متر فاصله محوری دارد و وزنش به 2,799 کیلوگرم می‌رسد. دو موتور برقی آن مجموعاً 310 کیلووات توان تولید می‌کنند که تقریباً معادل 416 اسب‌بخار است و شیائومی برای آن شتاب صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت 5.9 ثانیه را اعلام کرده است. فضای کابین نیز بیش از هر چیز بر راحتی تمرکز دارد: صندلی‌های جلو هنگام توقف می‌توانند 180 درجه بچرخند، صندلی‌ها ماساژ «بی‌وزنی» دارند و یک میز سفارشی نیز می‌تواند کابین را موقتاً به فضایی شبیه اتاق انتظار تبدیل کند.

ان۷۰ مکس ابعاد جمع‌وجورتری دارد، اما از جاه‌طلبی آن کم نشده است. طول این مدل 4,960 میلی‌متر، فاصله محوری‌اش 2,950 میلی‌متر و وزن آن بسته به مشخصات بین 2,453 تا 2,610 کیلوگرم است. شیائومی پیش از وارد مدار شدن ژنراتور 1.5 لیتری، برد تمام‌برقی تا 505 کیلومتر بر اساس چرخه آزمایش CLTC را اعلام می‌کند. این رقم می‌تواند برای خریدارانی که عمدتاً قصد رانندگی برقی دارند، اما نمی‌خواهند دغدغه برد داشته باشند، یک مزیت مهم باشد.

بااین‌حال، شرایط بازار کاملاً مساعد نیست. تقاضا برای خودروهای بردافزا در چین رو به کاهش گذاشته است؛ فروش خرده‌فروشی این خودروها نسبت به سال قبل حدود 15 درصد افت کرده و در هفت ماه نخست امسال به حدود 535,000 دستگاه رسیده است. خریداران اکنون بیش از پیش میان خودروهای برقی 800 ولتی با شارژ فوق‌سریع و هیبریدهای پلاگین اقتصادی تقسیم شده‌اند. خلاصه اینکه شیائومی خلاف جهت یک جریان قدرتمند حرکت می‌کند و امیدوار است با اتکا به اعتبار برند فناوری، توانمندی‌های نرم‌افزاری و کیفیت پرداخت محصول، مشتریان را جذب کند.

حتی با وجود آمار قوی پیش‌فروش، آزمون واقعی در اجراست. ساخت یک سدان جذاب یک موضوع است، اما تولید انبوه خودروهای چندتنی بردافزا موضوعی کاملاً متفاوت. این خودروها به یکپارچه‌سازی پیچیده‌ای نیاز دارند: ژنراتور درون‌سوز در کنار یک پک باتری بزرگ، سامانه‌های خنک‌کاری پیچیده، سخت‌افزار سنگین موتور و صندلی‌ها و توان پردازشی بالا برای تجهیزات پیشرفته. کوچک‌ترین مشکل از سوی تأمین‌کنندگان یا ایراد کیفی در خط تولید می‌تواند به تأخیر یا از دست رفتن تحویل‌ها منجر شود.

لی جون کسب‌وکار خودرو را آخرین تلاش بزرگ کارآفرینانه خود توصیف کرده است. فصل نخست فعالیت خودرویی شیائومی، یعنی سدان اسپرت اس‌یو۷، دستاورد مهمی داشت: ثابت کرد این شرکت می‌تواند خودرویی طراحی کند که توجه‌ها را جلب کرده و علاقه‌مندان را به خود جذب کند. اما مرحله بعدی به حجم تولید مربوط می‌شود. شیائومی برای تبدیل شدن به یک خودروساز واقعی، باید خودروهای خانوادگی سودآور را هر ماه در تیراژ ده‌ها هزار دستگاه عرضه کند، نه اینکه فقط خودروهای شاخصی بسازد که مراجعه‌کنندگان را تحت‌تأثیر قرار می‌دهند.

حالا چه اتفاقی می‌افتد؟ اگر تولید بدون مشکل پیش برود و ان۷۰ و ان۹۰ مکس بتوانند نظر خریداران را جلب کنند، شیائومی می‌تواند در پایان سال جهشی چشمگیر رقم بزند؛ یکی از جسورانه‌ترین بازگشت‌ها در تاریخ اخیر خودروسازی. اما اگر عرضه با اختلال مواجه شود، این دوره بار دیگر یادآوری خواهد کرد که حتی جاه‌طلب‌ترین برندهای فناوری نیز باید واقعیت‌های پیچیده و بی‌رحمانه تولید خودرو را به‌خوبی بیاموزند تا جاه‌طلبی خود را به حضوری پایدار در بازار تبدیل کنند.