مایک جی.، مدیر استودیوی طراحی مایک.جی.کانسپتس، نشانِ منقرضشدهٔ روور را در قالب یک کانسپت مدرن CGI احیا کرده است؛ طرحی که سیلوئت فستبک SD1 اصلی را با المانهای خودروهای برقی امروزی ترکیب میکند. این رندر غیررسمی بهدلیل ارجاعات وفادارانهاش به زبان طراحی اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و تصور SD1 بهعنوان یک فستبک برقی پرفورمنس، مورد توجه قرار گرفته است.
انتشار این پروژه همزمان با بازنگری گستردهٔ جگوار لندروور در سبد محصولاتش است؛ فستبک تمامبرقی تایپ 01 جگوار، این برند را به سمت ردهای تازه از سدانهای لوکس پرفورمنس سوق داده، در حالی که لندروور نیز توسعهٔ محصولات برقی خود را ادامه میدهد و مدلهای تمامبرقی رنجروور و رنجروور اسپرت، بههمراه پیشنمایش رنجروور GT را معرفی کرده است. رنجروور GT که شرکت آن را مدلی شکیلتر با رویکرد گرندتورر توصیف میکند، انتظار میرود جایگزین رنجروور ایووک و ولار شود و خانوادهٔ رنجروور را به سطح لوکستری ارتقا دهد.

فعالیتهای لندروور تنها به معرفی خودروهای برقی با نشان جدید محدود نمیشود. بخش لندروور کلاسیک این شرکت، مدلهای سنتی دیفندر 90 و 110، یعنی نمونههای پیش از نسل مدرن L663، را بازنگری کرده و با بهروزرسانی شاسی، سیستم تعلیق، ترمزها و پیشرانهٔ V8 با قدرت ۴۰۵ اسببخار، بازتفسیرهای سفارشی از آنها ارائه داده است. این شرکت همچنین توافقی تولیدی با استلانتیس دارد تا تولید لندروورها را در ایالات متحده انجام دهد؛ توافقی که به گفتهٔ ناظران، گزینههای تولید را گسترش خواهد داد.

باززایی دیجیتال
در چنین فضایی از بازآفرینی رسمی، استودیوی مایک جی. تصویری شخصی و فرضی از ورود میراث خودروهای سواری روور به عصر خودروهای برقی ارائه کرده است. این طراح که استودیوی خود را «مملو از آدرنالین و نوآوری» توصیف میکند، به دنبالکنندگانش گفته است زبان طراحی روور در دههٔ ۱۹۷۰ را «بیزمان» میداند.

به گفتهٔ او، «جسورانهترین و نوآورانهترین ساختهای که آنها تاکنون تولید کردهاند، SD1 فراموشنشدنی بود.» پروژهٔ CGI سیلوئت کشیده و تراشخوردهٔ فستبک SD1 را حفظ کرده و در عین حال، سطوح بدنه، عناصر نورپردازی و تناسبات آن را بهروزرسانی میکند تا آیرودینامیک بهتر و فضای موردنیاز برای جانمایی مجموعهباتریهای مدرن را القا کند. مایک جی. این کانسپت را «ترکیب طراحی پیشروی فستبک با قوای محرکهٔ برقی پاک و پرفورمنس» توصیف میکند و میافزاید: «برخی افسانهها شایستهٔ فصل دوم هستند.»

این طرح صرفاً یک تمرین فرضی و غیررسمی است و هیچ برنامهای برای تولید آن وجود ندارد؛ مایک جی. یک هنرمند دیجیتال است و نمایندهٔ هیچ خودروسازی محسوب نمیشود. با این حال، این رندر نشان میدهد که چگونه میتوان نشانههای طراحی تاریخی را برای بازار امروز خودروهای برقی بازتفسیر کرد و به بحث گستردهتر دربارهٔ احیای برندهای غیرفعال دامن زد.

روور در طول تاریخ خود مالکانی چون شرکت روور، لیلند موتورز، بریتیش لیلند، گروه روور، بیامدبلیو و از سال ۲۰۱۳ جِیالآر داشته است و در سال ۲۰۰۵ به فعالیت خود پایان داد. خود SD1 نیز از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۶ توسط بریتیش لیلند و با نشان روور تولید میشد.




گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (2)
صادقانه؟ بیشتر شبیه فانتزیه تا طرح تولیدی، ولی همینم دوستداشتنیه. اون حس دهه ۷۰ رو خوب نگه داشته
عجب ایدهای... روور SD1 توی فرم برقی واقعا میتونه جذاب باشه، ولی کاش یه برند واقعی هم جرأت میکرد اینو بسازه!