نیسان بی‌صدا نام قدیمی دیگری را از گنجینه بیرون کشیده و این یکی روحیهٔ جدی آفرود دارد. ترانو بازگشته است، و گرچه ممکن است همان دنبال‌کنندگان خاص ایکس‌تررا را نداشته باشد، دقیقاً به آن دورانی دست می‌زند که شاسی جدا و بدنهٔ مبتنی‌بر چهارچوب شاسی هنوز بر جاده حکمرانی می‌کردند.
نشانهٔ اصلی در زیر بدنه نهفته است. نیسان می‌گوید ترانو از یک مجموعهٔ هیبرید پلاگ‌این استفاده خواهد کرد، که فوراً ارتباط نزدیکی با فرونتیر پرو پی‌اِچ‌ای‌وی رونمایی‌شده سال گذشته را نشان می‌دهد. آن پیکاپ نخستین هیبرید پلاگ‌این واقعیِ این برند بود، برخلاف مدل‌های ای‌پاور نیسان که بیشتر شبیه خودروهای الکتریکی با برد افزوده عمل می‌کنند. اگر این شاسی‌بلند از سخت‌افزار همان وانت استفاده کند، باید منتظر موتور بنزینی توربوشارژ 1.5 لیتری همراه با یک موتور الکتریکی یکپارچه با گیربکس بود.
در فرونتیر پرو پی‌اِچ‌ای‌وی، آن ترکیب ۴۰۲ اسب بخار و ۵۹۰ پوند-فوت گشتاور تولید می‌کند. یک باتری ۳۳ کیلووات‌ساعت نیز به این پیکاپ برد تمام‌الکتریکی ۸۴ مایل در چرخهٔ نسبتاً نرم سی‌ال‌تی‌سی می‌دهد. اعداد واقعی بر اساس استانداردهای دبلیو‌ال‌تی‌پی یا ای‌پی‌ای قطعاً پایین‌تر خواهند بود، اما این ارقام هنوز نشان می‌دهد که ترانو می‌تواند برای یک شاسی‌بلند ماجراجویانهٔ میان‌سایز قدرت قابل‌توجهی داشته باشد.
آنچه این رونمایی را جذاب‌تر می‌کند، آماده‌به‌تولید به‌نظر رسیدن زودهنگام کانسپت است. اینجا خبری از نمایش‌های نمایشی و اغراق‌شده نیست. صرفاً طراحی مکعبی و هدفمند که انگار با کمترین تغییر می‌تواند از نمایندگی بیرون بیاید. نیسان می‌گوید نسخهٔ تولیدی ظرف یک سال در چین عرضه خواهد شد و بازارهای جهانی منتخب نیز احتمالاً آن را دریافت خواهند کرد. با این حال، آمریکای شمالی و اروپا احتمالاً در فهرست قرار ندارند.
نسبت‌ها داستان خود را می‌گویند. نیسان ابعادی منتشر نکرده، اما ترانو به‌نظر کوچکتر از آرمادا می‌آید، در حالی که به‌طور قابل‌توجهی بزرگ‌تر از ترانو جمع‌وجورِ اولیه است. آن موقعیت میانی برای بازارهایی منطقی است که شاسی‌بلندهای خشن هنوز جذابیت دارند، اما همین موضوع توضیح می‌دهد چرا این مدل بعید است در ایالات متحده عرضه شود، جایی که ممکن است باعث تداخل با بازگشت ایکس‌تررا شود.
ساخته‌شده در چین با حمایت دونگ‌فنگ، ترانو به‌طرز قابل‌توجهی به ظاهر کلاسیک آفرود متمایل است. گلگیرهای مربع‌شکل، تایرهای کلفت، صفحات محافظ زیر بدنه، دسترسی به باربند سقفی از طریق نردبان نصب‌شده روی پهلو و چراغ‌های کمکی، همه چیز را طوری نشان می‌دهند که خودرو بلافاصله پس از خروج از کارخانه برای جاده‌های خاکی آماده است. نیسان همچنین گوشه‌های سپر را تراش داده تا زاویهٔ ورود و خروج را بهبود دهد؛ جزئی کوچکی که دربارهٔ نیت خودرو چیزهای زیادی می‌گوید.
چرخ زاپاس نصب‌شده در عقب نشان از احتمال درِ صندوق لولایی از پهلو دارد، هرچند این جزئیات ممکن است پیش از رسیدن نسخهٔ تولیدی تغییر کند. نیسان فعلاً کابین را مخفی نگه داشته، اما اگر ترانو واقعاً بر اساس فرونتیر پرو پی‌اِچ‌ای‌وی ساخته شده باشد، فضای داخلی باید مسیر آشنایی را طی کند و تنها تغییراتی ملایم برای نقش شاسی‌بلند داشته باشد.
این دقیقاً همان نوع محصولی است که نیسان در حال حاضر به آن نیاز دارد. شرکت در میانهٔ یک فشار بازسازی قرار دارد و نام‌های جدید راهی هوشمندانه برای بازیابی شتاب همراه با کنترل هزینه‌های توسعه هستند. همکاری با دونگ‌فنگ به نیسان مسیر سریع‌تری برای ورود به بازار می‌دهد، به‌ویژه در چین که برند به‌وضوح بخش زیادی از انرژی‌اش را متمرکز کرده است.
بازگشت ترانو همچنین در چارچوب یک بازسازی گسترده‌تر در سبد جهانی نیسان قرار می‌گیرد. این برند یازده مدل کم‌عملکرد را کاهش می‌دهد در حالی که برای موجی از جایگزین‌ها و محصولات جدید آماده می‌شود. از جالب‌ترین احتمالات می‌توان به یک جوک الکتریکی، روگ ای‌پاور، یک سدان اسکای‌لاین که ممکن است در ایالات متحده نشان اینفینیتی را داشته باشد و در نهایت جی‌تی-آر بعدی اشاره کرد. اما فعلاً ترانو همان مدلی است که باید زیر نظر داشت. دارای استقرار، زمان‌بندی مناسب و مقدار کافی نوستالژی است تا اهمیت پیدا کند.
گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (3)
این یکی بیشتر از یه کانسپت نمایشی شبیهه، خوشم اومد. مکعبی و جدی، نه فانتزی الکی
بازسازی اسم قدیمی خوبه، ولی اگه بازارهای بزرگو از دست بده یه کم عجیب میشه... مخصوصاً آمریکا
ترانو برگشته؟! اگه واقعاً همین‌قدر آفرودی و هیبریدی باشه، نیسان یه حرکت درست زده... فقط قیمتش نترکونه 😅