نیسان در اروپا به شدت کاهش نیرو انجام می‌دهد، و بخش جذاب‌تر این ماجرا فقط تعدیل نیروی کار نیست. مسئله فضای خالی‌ای است که ممکن است پس از این کاهش باقی بماند.
این خودروساز ژاپنی که تحت فشار است تا وضعیت مالی خود را تثبیت کند و ظرفیت مازاد را کوچک کند، گفته می‌شود در تلاش است نیروی کارش در اروپا را حدود ۱۰٪ کاهش دهد. این می‌تواند حدود ۹۰۰ شغل را در سراسر منطقه در معرض خطر قرار دهد، نشانه‌ای از جدیت تلاش بازسازی سازمانی.
برخی از تغییرات هم‌اکنون در حال شکل‌گیری هستند. انتظار می‌رود یک انبار قطعات در بارسلونا کوچک‌تر شود، در حالی که گفته می‌شود نیسان همچنین در حال بازآرایی شبکه توزیع خود در کشورهای نوردیک است. در بریتانیا، نقش‌های کارمندان اداری نیز تحت بازبینی قرار دارند. هیچ‌کدام از این اقدامات ظاهری نیستند. این شرکتی است که تا عمق ساختار اقتصادی خود را تقلیل می‌دهد.
سپس ساندرلند هست؛ کارخانه‌ای که مدت‌ها به‌عنوان یکی از مهم‌ترین سایت‌های تولیدی نیسان در اروپا شناخته شده است. گفته می‌شود تولید در آنجا در حال تجمیع روی یک خط مونتاژ است. با توجه به اینکه گفته می‌شود این کارخانه حدود ۵۰٪ ظرفیت خود فعالیت می‌کند، این اقدام چندان تعجب‌آور به نظر نمی‌رسد. نگه داشتن دو خط تولید وقتی تقاضا آن را توجیه نمی‌کند به سادگی پول می‌سوزاند.
اما آنچه بعد رخ می‌دهد، موضوع را پیچیده‌تر می‌کند. خط بلااستفاده ممکن است بیش از یک فضای خالی کارخانه باشد. این می‌تواند به فرصتی برای یک خودروساز چینی تبدیل شود که به دنبال ورود به تولید بریتانیایی است.
خطی که نیسان دیگر به آن نیازی ندارد
گزارش‌ها پیش‌تر نیسان را به مذاکراتی با برندهای چینی از جمله چری درباره استفاده احتمالی از بخشی از تأسیسات ساندرلند مرتبط کرده‌اند. نیسان شریک خود را نام نبرده، اما به‌صراحت اذعان کرده که در حال بررسی فرصت‌هایی با طرف‌های ثالث برای استفاده بهتر از کارخانه است.
این مهم است. بسیار مهم. اگر یک خودروساز چینی وارد ساندرلند شود، این تنها راه‌حلی برای استفاده از ظرفیت خالی نیسان نخواهد بود. همچنین می‌تواند مسیر سریع‌تر و از نظر سیاسی پذیرفتنی‌تری برای تولید محلی یک برند مشتاق به رشد در اروپا فراهم کند.
برای نیسان، منطق ساده است. ظرفیت بلااستفاده هزینه‌زا است. اشتراک‌گذاری یک کارخانه، اجاره فضا یا ساخت خودرو برای شرکت دیگری می‌تواند به پخش هزینه‌ها و بهبود سودآوری کمک کند، در زمانی که هر نقطه درصد حاشیه اهمیت دارد.
شرکت می‌گوید این اقدامات برای حفاظت از آینده‌اش در اروپا، حفظ شغل‌ها در بلندمدت و نگه داشتن رقابت‌پذیری در بازاری که هر ماه سخت‌تر می‌شود ضروری است. این اظهارات سنجیده به نظر می‌رسند، اما اعداد به توضیح فوریت موضوع کمک می‌کنند.
در چهار ماه اول سال، نیسان ۲۸٬۳۸۹ دستگاه خودرو در بریتانیا فروخته است. این رقم ۱۳.۳٪ کمتر از همان دوره در سال گذشته بوده است. حتی برجسته‌تر اینکه این برند تنها با فاصله‌ای اندک از رقبای چینی رو به رشد جلوتر است. بی‌وای‌دی به ۲۶٬۳۹۶ فروش رسید، در حالی که جیکو ۲۲٬۷۸۹ دستگاه فروخت.
این فاصله برای تولیدکننده‌ای با تاریخچه، شبکه نمایندگی و حضور تولیدی نیسان در بریتانیا ناراحت‌کننده کم است. همچنین یک واقعیت جدید در بازار خودرو اروپا را برجسته می‌کند: برندهای چینی دیگر بازیگران حاشیه‌ای نیستند. آن‌ها با سرعت می‌آیند، جایگاه‌ها را سریع پر می‌کنند و نام‌های تثبیت‌شده را وادار می‌کنند تا همه‌چیز را از قیمت‌گذاری تا استراتژی کارخانه تجدیدنظر کنند.
پس بله، کاهش نیسان درباره بقا است. اما ممکن است نشان‌دهنده چیزی بزرگ‌تر نیز باشد. ساندرلند که زمانی نماد قدرت ژاپنی در تولید خودرو بریتانیا بود، ممکن است به زودی به نشانی مشترکی در صنعتی تبدیل شود که با اتحادهای جدید و جاه‌طلبی چینی‌ها بازنویسی می‌شود.
گفتگو
نظر بگذارید
نظرات (3)
اوضاع نیسان تو اروپا خیلی خوب نیست، فروش هم که افت کرده. راستش تعجبی نداره
کاهش نیرو قابل پیش‌بینی بود، اما واگذاری ساندرلند به یه برند چینی؟ این دیگه بازی رو عوض می‌کنه.
نیسان داره خودش رو جمع و جور می‌کنه، ولی اگه خط خالی بره دست چینی‌ها داستان جالبی میشه...